درمان کرونا
برای دانلود فرمت PDF به آدرس زیر کلیک کنید
http://www.drjadid.com/wp-content/uploads/2020/03/درمان-کرونا-ویروس.pdf
بسم الله الرحمن الرحیم
درمان و مراقبت کرونا ویروس
مدیریت
مراقبت های بیمارستانی – مدیریت بیماران مشکوک یا مستند COVID-19 شامل تضمین کنترل عفونت مناسب ، مانند زیر است (به بخش “کنترل عفونت برای موارد مشکوک یا تأیید شده” در زیر مراجعه کنید) و مراقبت های حمایتی. راهنمایی بالینی را می توان در وب سایت های سازمان بهداشت جهانی (WHO) و مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها (CDC) یافت [۲۴،۴۵].
مراقبتهای حمایتی از بیماری سپسیس(عفونت خون) و سندرم دیسترس حاد در جای دیگر مورد بحث قرار گرفته است. (به “ارزیابی و مدیریت سپسیس مشکوک و شوک سپتیک در بزرگسالان” و “سندرم حاد تنفسی حاد: مراقبت حمایتی و اکسیژن رسانی در بزرگسالان” مراجعه کنید).
WHO و CDC توصیه می کنند که گلوکوکورتیکوئیدها(مثل دگزامتازون ،بتامتازون،هیدروکوتیزون،پردنیزولون،تریامسینولون و…) در بیماران مبتلا به پنومونی COVID-19 مورد استفاده قرار نگیرند ، مگر اینکه نشانه های دیگری نیز وجود داشته باشد (مثلاً تشدید انسداد مزمن ریوی مزمن) [۲۴،۴۵]. گلوکوکورتیکوئیدها با افزایش خطر مرگ و میر در بیماران مبتلا به آنفلوانزا و تأخیر در ترخیص کالا از گمرک ویروس در بیماران مبتلا به عفونت کروناویروس سندرم تنفسی خاور میانه (MERS-CoV) همراه بوده اند. اگرچه آنها به طور گسترده در مدیریت سندرم تنفسی حاد شدید (SARS) مورد استفاده قرار می گرفتند ، شواهد خوبی برای سود وجود نداشت ، و شواهد قانع کننده ای برای آسیب های کوتاه مدت و بلند مدت نامطلوب وجود داشت [۴۶]. (نگاه کنید به “درمان آنفولانزای فصلی در بزرگسالان” ، بخش “درمان های کمکی” و “سندرم تنفسی کرونوویروس: درمان و پیشگیری” ، بخش “درمان”).
عوامل تحقیق برای درمان ضد ویروسی COVID-19 در حال بررسی هستند. به عنوان نمونه ، چندین کارآزمایی تصادفی برای ارزیابی اثربخشی Remdesivir برای COVID-19 متوسط یا شدید در حال انجام است. Remdesivir یک آنالوگ نوکلئوتیدی رمان است که فعالیتی در برابر SARS-CoV-2 در شرایط in vitro(در آزمایشگاه) و coronaviruses مرتبط با آن (از جمله SARS و MERS-CoV) هم در شرایط آزمایشگاهی و هم در مطالعات حیوانی دارد. استفاده دلسوزانه از Remdesivir از طریق یک داروی جدید تحقیقاتی در گزارش مورد یکی از اولین بیماران مبتلا به COVID-19 در ایالات متحده توضیح داده شد [۵۰]. هرگونه تأثیر بالینی Remdesivir بر COVID-19 ناشناخته است.
همچنین به مهارکننده پروتئیناز ترکیبی لوپیناویر-ریتوناویر علاقه مند شده است که برای درمان عفونت HIV استفاده می شود. این ماده ترکیبی فعالیت آزمایشگاهی علیه SARS-CoV [51] دارد و به نظر می رسد در مطالعات حیوانی فعالیتی در برابر MERS-CoV انجام داده است [۵۲]. استفاده از این ماده برای درمان COVID-19 در گزارش های موردی توضیح داده شده است [۵۳،۵۴] ، اما اثر آن نامشخص است و در کارآزمایی های تصادفی بزرگتر ارزیابی می شود.
پزشکان در چین باید از دستورالعمل های محلی در مورد درمان آگاه باشند و همچنین بیماران خود را برای واجد شرایط بودن در آزمایشات بالینی موجود ارزیابی کنند. رجیستری از کارآزمایی بالینی بین المللی را می توان در وب سایت WHO و به نشانی clintrials.gov یافت.
مراقبت از منزل – مدیریت منزل ممکن است برای بیمارانی که دارای عفونت خفیف هستند و می توانند در محیط سرپایی به اندازه کافی جدا شوند مناسب باشد [۲۴،۴۵،۵۵]. مدیریت چنین بیمارانی باید بر جلوگیری از انتقال به دیگران و نظارت بر وخامت بالینی تمرکز داشته باشد ، که باید سریعاً بستری شود.
توصیه های موقت در مورد مدیریت منزل بیماران مبتلا به COVID-19 را می توان در وب سایت های WHO و CDC یافت [۵۵-۵۷].
جلوگیری از قرار گرفتن در معرض در جامعه – سازمان بهداشت جهانی اقدامات کلی را برای کاهش انتقال عفونت از جمله شستشوی دقیق دست ، بهداشت تنفس (مانند پوشاندن سرفه) و جلوگیری از تماس نزدیک با حیوانات زنده یا مرده و افراد بیمار توصیه می کند.
یادآور می شود ، برای افرادی که علائم تنفسی ندارند ، پوشیدن ماسک پزشکی در جامعه الزامی نیست ، حتی اگر COVID-19 در منطقه شیوع داشته باشد. پوشیدن ماسک اهمیت سایر اقدامات عمومی را برای جلوگیری از عفونت کاهش نمی دهد و ممکن است منجر به مشکلات غیرضروری در زمینه هزینه و تأمین شود [۶۳]. در ایالات متحده ، CDC همچنین ماسک هایی را برای افراد بدون علامت در جامعه توصیه نمی کند [۲].
افرادی که مشغول مراقبت از بیماران مشکوک یا مستند به COVID-19 در خانه هستند ، با این حال ، هنگام قرار گرفتن در همان اتاق همان بیمار باید از ماسک پزشکی محکم استفاده کنند.
جمعیت خاص
زنان باردار – اطلاعات کمی در مورد COVID-19 در دوران بارداری وجود دارد [۶۷-۶۹]. در دو گزارش شامل ۱۸ زن باردار مشکوک یا تأیید شده با پنومونی COVID-19 ، هیچ مدرک آزمایشگاهی مبنی بر انتقال ویروس به نوزاد وجود نداشت [۶۷،۶۹]. با این حال ، دو مورد از عفونت در نوزادان ثبت شده است [۶۸]. در یک مورد ، این تشخیص در روز ۱۷ زندگی پس از تماس نزدیک با مادر شیرخوار و ماتریس زایمان که هر دو به ویروس آلوده بودند ، انجام شد. مورد دیگر ۳۶ ساعت پس از تولد تشخیص داده شد. منبع و زمان انتقال در آن مورد نامشخص بود.
رویکرد پیشگیری ، ارزیابی ، تشخیص و درمان زنان باردار مشکوک به COVID-19 باید مشابه آنچه در افراد غیر باردار (همانطور که در بالا توضیح داده شد) باشد ، با توجه به اینکه زنان باردار با سایر عفونت های تنفسی بالقوه شدید مانند آنفولانزا شدید هستند. سندرم تنفسی حاد (SARS) -CoV ، یا سندرم تنفسی خاورمیانه (MERS) -CoV ، به نظر می رسد در معرض ابتلا به عواقب شدید قرار دارد.
علاوه بر این ، کالج زنان و زایمان و متخصص زنان (ACOG) آمریکا مشخص می کند که نوزادانی که مادرانی با COVID-19 تأیید شده متولد شده اند باید تحت بررسی قرار بگیرند و به طور مناسب ایزوله و ارزیابی شوند [۷۰]. (به “ارزیابی و تشخیص” در بالا مراجعه کنید.)
مشخص نیست که آیا ویروس از طریق شیر مادر قابل انتقال است یا خیر. با این حال ، انتقال قطرات از طریق تماس نزدیک در طول شیردهی ممکن است رخ دهد. ACOG توصیه می کند که مادران دارای COVID-19 تأیید شده یا مادران علامت دار با مشکوک COVID-19 برای جلوگیری از انتقال به شیرخوار در هنگام شیردهی (از جمله بهداشت دست راحت و استفاده از ماسک صورت) از اقدامات احتیاطی استفاده کنند. [۷۰]
ویژگی های کلینیکی
دوره کمون – تصور می شود دوره کمون برای COVID-19 در طی ۱۴ روز پس از قرار گرفتن در معرض باشد ، که بیشتر موارد تقریباً پنج روز پس از قرار گرفتن در معرض اتفاق می افتد [۱۴].
در یک خوشه خانوادگی از عفونت ها ، شروع تب و علائم تنفسی تقریباً سه تا شش روز پس از قرار گرفتن در معرض احتمالی رخ داده است [۲۹]. به طور مشابه ، در یک تحلیل از ۱۰ بیمار مبتلا به پنومونی COVID-19 تأیید شده ، میانگین دوره جوجه کشی ۵ روز تخمین زده شده است [۱۴].
ارائه بالینی – به نظر می رسد ذات الریه (پنومونی) شایع ترین تظاهرات جدی عفونت است که در درجه اول با تب ، سرفه ، تنگی نفس و نفوذ دو طرفه در تصویربرداری از قفسه سینه مشخص می شود [۳۰-۳۲]. بیشتر عفونتها شدید نیستند ، اگرچه بسیاری از بیماران به بیماری بحرانی مبتلا شده اند [۱۷،۲۹-۳۴]. به طور خاص ، در گزارشی از مرکز کنترل و پیشگیری از بیماریهای چینی که حاوی حدود ۴۴،۵۰۰ عفونت تایید شده با تخمین شدت بیماری است ، ۸۱ درصد خفیف (بدون پنومونی خفیف یا خفیف) ، ۱۴ درصد شدید (مانند تنگی نفس ، هیپوکسی) ، یابیشتر از> 50 درصد درگیری ریه در تصویربرداری در ۲۴ تا ۴۸ ساعت) و ۵ درصد نیز حیاتی بودند (به عنوان مثال ، با نارسایی تنفسی ، شوک یا اختلال عملکرد چند منظوره) [۳۵]. نرخ کلی مرگ و میر ۲٫۳ درصد بود. مرگ و میر در میان موارد غیر بحرانی گزارش نشده است. طبق گزارش سازمان بهداشت جهانی (WHO) – ماموریت کشف واقعیت در چین ، میزان مرگ و میر بین ۲ تا ۴ درصد در ووهان و در بقیه چین ۰٫۷ درصد بود [۴]. بیشتر موارد کشنده در بیمارانی که سن بالاتری دارند و یا علت اصلی بیماری آن است.
علاوه بر علائم تنفسی ، علائم دستگاه گوارش (مثلاً تهوع و اسهال) در برخی بیماران گزارش شده است ، اما اینها نسبتاً نادر هستند [۳۰،۳۲] عفونت های بدون علامت نیز توصیف شده است [۱۶،۲۹،۳۶،۳۷] ، اما فرکانس آنها ناشناخته است.
در بیماران مبتلا به COVID-19 ، تعداد گلبولهای سفید خون می تواند متفاوت باشد. لکوپنی ، لکوسیتوز و لنفوپنی گزارش شده است ، اگرچه لنفوپنی شایع ترین است [۲۴]. سطح آمینوترانسفراز بالا نیز شرح داده شده است. در زمان بستری ، بسیاری از بیماران مبتلا به ذات الریه دارای سطح پروکلسیتونین سرم نرمال هستند. با این وجود ، در افرادی که به مراقبت های ویژه (مراقبت ویژه) (بخش مراقبت های ویژه) احتیاج دارند ، احتمالاً بالاتر می رود [۳۰-۳۲].
مطابق WHO ، زمان بهبودی برای عفونتهای خفیف حدود دو هفته و برای بیماریهای شدید سه تا شش هفته است [۴].
چندین مطالعه کوهورت بیماران مبتلا به ووهان با COVID-19 تأیید شده دامنه یافته های بالینی را نشان داده اند [۳۰-۳۲،۳۸،۳۹]. در یک مطالعه توصیفی از ۱۳۸ بیمار مبتلا به ذات الریه پنومونی COVID-19 در ووهان ، میانگین سنی ۵۶ سال بود (دامنه intercartile بین ۴۲ تا ۶۸ سال) [۳۲]. تقریباً (۹۹ درصد) تب را گزارش کردند ، ۵۹ درصد سرفه خشک داشتند و ۳۵ درصد میالیژی داشتند. تنگی نفس در ۳۱ درصد پس ازمیانگین ۵ روز بیماری به وجود آمده است. لنفوپنی شایع بود ، و کلیه بیماران در توموگرافی کامپیوتری قفسه سینه ، از جمله سایه های لکه دار دو طرفه یا کدورت های زمینه شیشه ای ، ناهنجاری های پارانشیمی ریه داشتند. سندرم دیسترس حاد در ۲۰ درصد توسعه یافته و ۳/۱۲ درصد تهویه مکانیکی انجام شده است. از بین شش بیمار که فوت کردند ، سطح D-dimer بالاتر و لنفوپنی در مقایسه با بازماندگان شدیدتر بود. در یک گزارش از ۲۱ بیمار مبتلا به COVID-19 که آزمایشگاهی تأیید کرده اند ، که دچار دیسترس شدید تنفسی نشده اند ، ناهنجاری های ریه تقریباً ۱۰ روز پس از شروع علائم شدیدترین بوده است [۳۸].
گزارشات مربوط به همگروه ها در مکان های خارج از ووهان یافته های بالینی مشابهی را توصیف کرده است ، اگرچه برخی گفته اند که بیماری خفیف تر ممکن است شایع تر باشد [۴۰،۴۱] به عنوان نمونه ، در یک مطالعه ۶۲ بیمار مبتلا به COVID-19 در استان ژجیانگ چین ، همه به جز یک نفر دچار سینه پهلو بودند ، اما فقط دو مورد دچار تنگی نفس بودند و فقط یک نفر تهویه مکانیکی ضروری داشت [۴۱].
تهیه و ترجمه:دکترحسین جدید
