محصولات و مطالب رایگان
اندازه گیری شاخص توده بدنی(BMI) ……….. راهنما: زیر 18.5 لاغر …………. طبیعی:25_18.5 ………… اضافه وزن:30_25 …………….. چاقی کلاس یک: 35_30 ……………………..چاقی کلاس دو:40_35………چاقی کلاس سه:40 به بالا ………… Imperial را انتخاب کرده قد و وزن را وارد کنید سپس calculate را بزنید
BMI Calculator
Imperial    Metric
ft in
lbs
Powered by Easy BMI Calculator

افتادگی اندامهای لگن یا افتادگی رحم

اشتراک گذاری
اشتراک گذاری

افتادگی اندامهای لگن یا افتادگی رحم

افتادگی یا پرولاپس اندامهای لگن زمانی است که 1 یا چند عضو در لگن از حالت طبیعی خود به پایین بلغزد و به داخل واژن بریزد.

 

این می تواند رحم (رحم) ، روده ، مثانه یا بالای واژن(مهبل) باشد.

 

افتادگی تهدید کننده زندگی نیست ، اما می تواند باعث درد و ناراحتی شود.

 

علائم را معمولاً می توان با ورزش کف لگن و تغییر سبک زندگی بهبود بخشید ، اما گاهی اوقات نیاز به درمان پزشکی است.

 

علائم افتادگی اندام لگن

علائم افتادگی اندام لگن عبارتند از:

 

احساس سنگینی در اطراف پایین شکم و اندام تناسلی شما

یک ناراحتی کشنده در داخل واژن شما

احساس می کنید چیزی به داخل واژن شما می آید – ممکن است احساس نشستن روی یک توپ کوچک باشد

احساس یا دیدن برآمدگی یا برآمدگی از واژن خود

ناراحتی یا بی حسی در هنگام رابطه جنسی

مشکلات دفع ادرار – از جمله احساس اینکه مثانه شما به طور کامل تخلیه نمی شود ، نیاز به دفعات بیشتری به توالت رفتن دارید یا در هنگام سرفه ، عطسه یا ورزش مقدار کمی ادرار تراوش می کنید (بی اختیاری استرسی)

گاهی اوقات افتادگی اندام لگنی هیچ علامتی ندارد و در طی معاینه داخلی انجام می شود که به دلیل دیگری مانند غربالگری دهانه رحم انجام شده است.

چه موقع به پزشک مراجعه کنیم

در صورت مشاهده علائم افتادگی یا مشاهده توده ای در واژن یا اطراف آن ، به پزشک  مراجعه کنید.

 

در قرار شما چه اتفاقی می افتد

پزشک از شما می پرسد که آیا آنها می توانند معاینه داخلی لگن را انجام دهند یا خیر.

 

برای این منظور باید از کمر به پایین لباس خود را در بیاورید و دوباره روی تخت معاینه دراز بکشید.

 

سپس پزشک شما احساس وجود هرگونه توده در ناحیه لگن و داخل واژن شما را مشاهده خواهد کرد.

 

آنها ممکن است به آرامی ابزاری به نام اسپکولوم را در واژن شما قرار دهند تا دیواره های آن را باز نگه دارد تا ببینند آیا افتادگی وجود دارد.

 

گاهی اوقات آنها از شما می خواهند که به سمت چپ دراز بکشید و در آن موقعیت شما را معاینه می کنند تا دید بهتری نسبت به افتادگی داشته باشید.

 

می توانید این معاینه را از یک پزشک زن بخواهید و اگر دوست دارید شخصی را که به او اعتماد دارید به همراه خود بیاورید تا از شما حمایت کند.

 

آزمایشات بعدی

اگر از نظر مثانه مشکلی دارید ، ممکن است پزشک  شما را برای انجام آزمایشات بیشتر به بیمارستان ارجاع دهد.

 

اینها ممکن است شامل موارد زیر باشد:

 

آزمایش ادرار برای یافتن عفونت

قرار دادن یک لوله کوچک در مثانه برای یافتن هرگونه مشکل

 

درمان افتادگی اندامهای  لگن

اگر علائمی ندارید ، یا افتادگی آن خفیف است و شما را آزار نمی دهد ، ممکن است نیازی به درمان پزشکی نداشته باشید.

 

اما انجام برخی تغییرات در سبک زندگی احتمالاً هنوز هم کمک خواهد کرد.

 

این شامل:

 

اگر اضافه وزن دارید از دست دادن وزن

اجتناب از بلند کردن چیزهای سنگین

پیشگیری یا درمان یبوست

اگر افتادگی شدیدتر است یا علائم شما روی زندگی روزمره شما تأثیر می گذارد ، چندین گزینه درمانی دیگر وجود دارد که باید در نظر بگیرید.

 

این شامل:

 

تمرینات کف لگن

درمان هورمونی

پسری واژنvaginal pessaries

عمل جراحی

روش درمانی توصیه شده به نوع و شدت افتادگی ، علائم و سلامت کلی شما بستگی دارد.

 

شما و پزشک با هم تصمیم می گیرید که بهترین گزینه برای شما چیست.

 

علل افتادگی اندام لگن

افتادگی اندام لگن زمانی اتفاق می افتد که گروهی از عضلات و بافت هایی که به طور معمول از اندام های لگن پشتیبانی می کنند ، به نام کف لگن ، ضعیف می شوند و نمی توانند اندام ها را در جای خود محکم نگه دارند.

 

موارد مختلفی می توانند کف لگن شما را ضعیف کرده و احتمال ابتلا به افتادگی اندام لگن را افزایش دهند.

 

این شامل:

 

بارداری و زایمان – به خصوص اگر زایمان طولانی و دشواری داشته باشید یا کودک بزرگی یا چند نوزاد به دنیا آورده باشید

پیرتر شدن و یائسگی

اضافه وزن داشتن

داشتن یبوست طولانی مدت یا یک بیماری طولانی مدت که باعث سرفه و فشار می شود

انجام عمل جراحی رحم

شغلی که نیاز به سنگین برداشتن زیاد دارد

برخی از شرایط سلامتی نیز ممکن است افتادگی را بیشتر کند ، از جمله:

 

سندرم تحرک پذیری مفصل

سندرم مارفان

سندرم های Ehlers-Danlos

 

انواع افتادگی

4 نوع اصلی افتادگی عبارتند از:

 

مثانه برآمده به دیواره جلویی واژن (افتادگی قدامی)

رحم برجسته یا آویزان به واژن (افتادگی رحم)

بالای واژن افتاده می شود – این برای برخی از زنان اتفاق می افتد بعد از اینکه برای برداشتن رحم خود جراحی کردند

روده به طرف دیواره پشت واژن برآمده است (افتادگی دیواره خلفی)

داشتن بیش از 1 مورد به طور همزمان امکان پذیر است.

 

افتادگی اندام لگن معمولاً در مقیاس 1 تا 4 طبقه بندی می شود تا شدت آن را نشان دهد ، در حالی که 4 افتادگی شدید است.

 

درمان

چندین گزینه درمانی برای افتادگی اندام لگن در دسترس است.

 

مناسب ترین برای شما به موارد زیر بستگی دارد:

 

شدت علائم

شدت افتادگی

سن و سلامتی شما

آیا شما در آینده قصد بچه دار شدن دارید

اگر افتادگی خفیف تا متوسط ​​باشد و درد و ناراحتی ایجاد نکند ، ممکن است به هیچ درمانی نیاز نداشته باشید.

 

گزینه های درمان عبارتند از:

 

تغییر سبک زندگی

تمرینات کف لگن

درمان هورمونی

پسری واژنvaginal pessaries

عمل جراحی

پزشک شما باید طیف وسیعی از درمان ها را به شما پیشنهاد دهد و مزایا و خطرات احتمالی هر گزینه را توضیح دهد. این به شما کمک می کند تا مورد مناسب خود را انتخاب کنید.

 

تغییر سبک زندگی

اگر علائمی ندارید یا افتادگی خفیف است ، ایجاد برخی از تغییرات در سبک زندگی ممکن است کمک کند و می تواند بدتر شدن پرولاپس را متوقف کند.

 

آنها همچنین می توانند در وهله اول خطر ایجاد افتادگی را کاهش دهند.

 

آنها عبارتند از:

 

اگر اضافه وزن دارید از دست دادن وزن

خوردن رژیم غذایی با فیبر بالا برای جلوگیری از یبوست

اجتناب از بلند کردن اجسام سنگین

تمرینات کف لگن

انجام تمرینات کف لگن باعث تقویت عضلات کف لگن می شود و به خوبی علائم شما را تسکین می دهد.

 

قبل از مراجعه به سایر روش های درمانی یا جراحی ، یک پزشک عمومی یا متخصص ممکن است برنامه ای تحت نظارت بر عضلات کف لگن را حداقل به مدت 16 هفته پیشنهاد کند.

 

به شما نشان داده می شود که چگونه تمرینات را انجام دهید. اگر آنها کمک کنند ، ممکن است از شما خواسته شود که با آنها ادامه دهید.

 

درباره تمرینات کف لگن بیشتر بدانید

 

درمان هورمونی (استروژن)

اگر افتادگی خفیف دارید و یائسگی را پشت سر گذاشته اید ، ممکن است پزشک برای کاهش برخی از علائم شما مانند خشکی واژن یا ناراحتی در حین رابطه جنسی ، درمان با استروژن را توصیه کند.

 

استروژن به صورت زیر در دسترس است:

 

کرمی که به واژن خود می مالید

قرصی که وارد واژن می کنید

یک حلقه واژن آزاد کننده استروژن

 

پساری واژنVaginal pessaries

PESSARIES - SUMSA

 

Types of pessaries - Mayo Clinic

دستگاهی ساخته شده از لاستیک (لاتکس) یا سیلیکون به واژن وارد شده و در جای خود قرار می گیرد تا از دیواره های واژن و اندام های لگن پشتیبانی کند.

 

پساری واژن به شما امکان می دهد در آینده باردار شوید. می توان از آنها برای تسکین علائم پرولاپس متوسط ​​یا شدید استفاده کرد و اگر نمی توانید یا ترجیح می دهید جراحی نکنید گزینه خوبی است.

 

پسری واژن بسته به نیاز شما در اشکال و اندازه های مختلفی وجود دارد. رایج ترین آن pessary حلقه ای نامیده می شود.

 

شاید لازم باشد چند نوع و اندازه مختلف را امتحان کنید تا یکی از موارد مناسب خود را پیدا کنید.

 

یک متخصص زنان و زایمان یا یک پرستار متخصص معمولاً برای بیمار پساری را انجام میدهد است. باید مرتباً برداشته ، تمیز و تعویض شود.

 

عوارض جانبی پسری های واژن

پساری واژن گاهی اوقات می تواند باعث موارد زیر شود:

 

ترشحات واژن با بوی نامطبوع ، که می تواند نشانه عدم تعادل باکتری های معمول موجود در واژن شما باشد (واژینوز باکتریایی)

برخی از تحریکات و زخم های داخل واژن و احتمالاً خونریزی

بی اختیاری استرس ، جایی که هنگام سرفه ، عطسه یا ورزش مقدار کمی ادرار دفع می کنید

عفونت ادراری

تداخل در رابطه جنسی (اما اکثر زنان می توانند بدون هیچ مشکلی رابطه جنسی برقرار کنند)

این عوارض معمولاً قابل درمان هستند.

 

 

 

عمل جراحی

اگر گزینه های غیر جراحی جواب نداده اند یا افتادگی شدیدتر است ، ممکن است جراحی یک گزینه باشد.

 

چندین روش مختلف جراحی برای افتادگی اندام لگن وجود دارد.

 

آنها عبارتند از:

 

جراحی ترمیمی

جراحی مش واژن

هیسترکتومی(برداشتن رحم)

بستن واژن

پزشک شما در مورد مزایا و خطرات درمان های مختلف بحث خواهد کرد ، و شما با هم تصمیم می گیرید که کدام  برای شما بهترین است.

 

جراحی ترمیمی

چندین نوع مختلف جراحی وجود دارد که شامل بلند کردن و حمایت از اندام های لگن است.

 

این می تواند با دوختن آنها در جای خود یا حمایت از بافتهای موجود برای تقویت آنها باشد.

 

اصلاحات جراحی معمولاً با ایجاد بریدگی در دیواره واژن تحت بیهوشی عمومی انجام می شود.

 

این بدان معناست که شما در حین عمل خواب خواهید بود و دردی احساس نمی کنید.

 

بسته به نوع جراحی که انجام داده اید ممکن است برای بهبودی به 6 تا 12 هفته مرخصی از کار نیاز داشته باشید.

 

اگر دوست دارید در آینده بچه دار شوید ، پزشکان ممکن است به تأخیر انداختن عمل جراحی پیشنهاد کنند زیرا بارداری می تواند باعث تکرار افتادگی شود.

 

جراحی مش واژن

اطلاعات:

در حال حاضر ، امکان انجام عمل جراحی مش واژن برای افتادگی اندام لگن در بهداشت انگلستان وجود ندارد ، مگر اینکه گزینه دیگری وجود داشته باشد و انجام این عمل به تأخیر نیفتد ، و پس از بحث دقیق بین شما و پزشک.

 

جراحی مش واژن جایی است که یک قطعه مش مصنوعی ، یک محصول پلاستیکی که شبیه توری است ، قرار می گیرد تا اندام های لگن را در جای خود نگه دارد.

 

مش به طور دائم در بدن شما می ماند.

 

در حین عمل خواب خواهید بود و معمولاً باید 1 تا 3 روز در بیمارستان بمانید.

 

چند زن بعد از جراحی مش دچار عوارض جدی شده اند. بعضی از این عوارض ممکن است بعد از انواع دیگر جراحی نیز اتفاق بیفتد.

این عوارض عبارتند از:

 

درد طولانی مدت

آسیب دائمی عصب

بی اختیاری

یبوست

مشکلات جنسی

قرار گرفتن در معرض مش از طریق بافت های واژن و گاهی آسیب به اندام های مجاور ، مانند مثانه یا روده

اگر نگران مش واژن هستید

اگر قبلا مش واژن زده اید و فکر می کنید دچار عارضه ای شده اید ، با پزشک  یا جراح خود صحبت کنید.

 

اگر هیچ عارضه ای ندارید ، نیازی به انجام کاری نیست.

 

بسیاری از خانم ها این نوع جراحی ها را انجام داده اند و پس از آن مشکلی ایجاد نکرده اند.

 

 

درباره قوانین مربوط به زمان جراحی مش واژن بیشتر بدانید

 

درباره نگرانی های مربوط به استفاده از مش واژن اطلاعات بیشتری کسب کنید

 

هیسترکتومی یا برداشتن رحم

برای خانم های دارای رحم افتاده که یائسه شده اند یا مایل به بچه دار شدن بیشتر نیستند ، پزشک ممکن است جراحی برای برداشتن رحم (هیسترکتومی) را توصیه کند.

 

می تواند به کاهش فشار روی دیواره های واژن و کاهش احتمال بازگشت افتادگی کمک کند.

 

پس از جراحی برداشتن رحم نمی توانید باردار شوید و گاهی ممکن است باعث شود که یائسگی زود هنگام انجام شود.

 

برای بهبودی ممکن است به 6 تا 12 هفته مرخصی از کار نیاز داشته باشید.

 

بستن واژن

گاهی اوقات ، ممکن است یک عمل جراحی که بخشی یا کل واژن را می بندد ، یک گزینه باشد.

 

این روش درمانی فقط به زنانی که پرولاپس پیشرفته دارند ارائه می شود ، در صورتی که سایر روش های درمانی موثر نبوده و آنها مطمئن هستند که در آینده قصد ندارند دوباره رابطه جنسی برقرار کنند.

 

این عمل می تواند گزینه خوبی برای زنان ضعیف باشد که نمی توانند جراحی پیچیده تری انجام دهند.

 

عوارض جانبی جراحی

قبل از اینکه با هم تصمیم بگیرید که آیا یکی از آنها می تواند گزینه ای باشد ، پزشک باید در مورد خطرات و مزایای 4 نوع مختلف جراحی ، از جمله جراحی مش ، با شما بحث عمیق داشته باشد.

 

پزشکان همچنین باید در مورد نوع جراحی آنها ، از جمله هر گونه عارضه ای که بعد از عمل جراحی ایجاد می کنید ، سوابق دقیق داشته باشند.

 

باید یک نسخه از این سابقه به شما داده شود.

 

عوارض جانبی احتمالی هر 4 نوع جراحی ، از جمله جراحی مش ، شامل موارد زیر است:

 

خطرات مرتبط با بیهوشی

خونریزی ، که ممکن است نیاز به انتقال خون داشته باشد

آسیب به اندام های اطراف ، مانند مثانه یا روده

یک عفونت – ممکن است برای کاهش خطر ، آنتی بیوتیک تجویز کنید که در حین و بعد از جراحی مصرف کنید

تغییراتی در زندگی جنسی شما ، مانند ناراحتی در هنگام مقاربت – اما این باید با گذشت زمان بهبود یابد

ترشحات واژن و خونریزی

علائم افتادگی بیشتر را تجربه کنید ، که ممکن است نیاز به جراحی بیشتری داشته باشد

یک لخته خون (DVT) در 1 رگ شما ایجاد می شود ، مانند پای شما – ممکن است به شما دارو داده شود تا بعد از جراحی این خطر را کاهش دهید

اگر بعد از جراحی علائم زیر را دارید ، در اسرع وقت به جراح یا پزشک اطلاع دهید:

 

یک دمای بالا

درد شدید در شکم شما

خونریزی شدید واژن

احساس سوزش یا سوزش هنگام ادرار کردن

ترشحات غیر طبیعی واژن – این ممکن است یک عفونت باشد

باید 6 ماه پس از جراحی چکاپ به شما پیشنهاد شود که شامل معاینه واژن باشد.

 

اطلاعات بیشتر برای کمک به شما در انتخاب نوع جراحی افتادگی

 

 

بهبودی از عمل جراحی

پس از جراحی افتادگی احتمالاً باید یک شب یا چند روز در بیمارستان بمانید.

 

ممکن است برای تأمین مایعات در بازوی خود سرم دریافت کنید و یک لوله پلاستیکی نازک (کاتتر) برای تخلیه ادرار از مثانه داشته باشید.

 

ممکن است مقداری گاز(تنظیف) درون واژن شما قرار داده شود تا در 24 ساعت اول به عنوان یک بانداژ عمل کند ، که ممکن است کمی ناراحت کننده باشد.

 

در طی چند روز یا هفته های اول بعد از عمل ، ممکن است مقداری خونریزی واژینال مشابه دوره ای داشته باشید و همچنین مقداری ترشحات واژن داشته باشید.

 

این ممکن است 3 یا 4 هفته طول بکشد. در این مدت به جای استفاده از تامپون از حوله های بهداشتی استفاده کنید.

 

بخیه های شما معمولاً بعد از چند هفته به خودی خود حل می شوند.

 

سعی کنید هرچه سریعتر حرکت کنید ، اما با استراحت خوب هر چند ساعت یکبار.

 

پس از ترک بیمارستان باید بتوانید به طور عادی دوش بگیرید و حمام کنید ، اما ممکن است لازم باشد برای چند هفته از شنا خودداری کنید.

 

بهتر است حدود 4 تا 6 هفته از رابطه جنسی خودداری کنید ، تا زمانی که کاملاً بهبود نیابید.

 

تیم مراقبت های بهداشتی شما در مورد زمان بازگشت به کار شما مشاوره می دهند.

 

درباره انجام و بهبودی یک عمل اطلاعات بیشتری کسب کنید

تهیه و ترجمه:دکترحسین جدید

منبع: https://www.nhs.uk/conditions/pelvic-organ-prolapse/treatment/

 

 

دسته بندی : زنان و مامایی
نویسنده : دکترجدید
تاریخ انتشار : 24 / 01 / 2021
بازدید :
لینک کوتاه : https://www.drjadid.com/?p=4161