سکته مغزی

فهرست

بررسی اجمالی

علائم

علل

تشخیص

درمان

بهبود

پیشگیری

سکته مغزی یک بیماری پزشکی جدی تهدید کننده زندگی است که با قطع خونرسانی به بخشی از مغز اتفاق می افتد.

سکته مغزی یک اورژانس پزشکی است و درمان فوری آن ضروری است.

هرچه فرد زودتر تحت درمان سکته مغزی قرار گیرد ، آسیب کمتری اتفاق می افتد.

اگر شک دارید که شما یا شخص دیگری سکته کرده اید ، بلافاصله با شماره 115 تماس بگیرید و از او آمبولانس بخواهید.

علائم سکته مغزی

علائم اصلی سکته مغزی را می توان با کلمه FAST به یاد آورد:

صورت – ممکن است صورت از 1 طرف افتاده باشد ، فرد نتواند لبخند بزند یا دهان یا چشمش افتاده باشد.

بازوها – ممکن است فردی که مشکوک به سکته مغزی است به دلیل ضعف یا بی حسی در 1 بازو نتواند هر دو بازو را بلند کرده و در بالا نگه دارد.

گفتار – ممکن است گفتار او شل و تار باشد ، یا ممکن است شخص علی رغم اینکه بیدار است قادر به گفتگو نباشد. آنها همچنین ممکن است در درک آنچه شما به آنها می گویید مشکل داشته باشند.

زمان – وقت آن است که در صورت مشاهده هر یک از این علائم یا نشانه ها ، بلافاصله شماره 115 را شماره گیری کنید.

دلایل سکته مغزی

مانند همه اندام ها ، مغز برای عملکرد صحیح به اکسیژن و مواد مغذی تأمین شده توسط خون نیاز دارد.

اگر منبع خون محدود یا متوقف شود ، سلولهای مغز شروع به مرگ می کنند. این می تواند منجر به آسیب مغزی ، ناتوانی و احتمالاً مرگ شود.

2 دلیل اصلی سکته مغزی وجود دارد:

ایسکمیک – جایی که خون رسانی به دلیل لخته شدن خون متوقف می شود ، 85٪ موارد را تشکیل می دهد

خونریزی دهنده – در جایی که رگ خونی تغذیه کننده مغز پاره میشود

همچنین یک بیماری مرتبط با آن وجود دارد که به آن حمله ایسکمیک گذرا (TIA) گفته می شود ، جایی که خون رسانی به مغز به طور موقت قطع می شود.

این باعث می شود آنچه به عنوان  سکته مغزی کوچک(مینی) شناخته می شود. ممکن است چند دقیقه طول بکشد یا تا 24 ساعت ادامه یابد.

TIA ها باید فوری تحت درمان قرار گیرند ، زیرا آنها اغلب علامت هشدار دهنده ای هستند که در آینده نزدیک دچار سکته مغزی کامل می شوید.

در صورت بهبود علائم ، در اسرع وقت به دنبال مشاوره پزشکی باشید.

برخی شرایط خطر سکته را افزایش می دهد ، از جمله:

فشار خون بالا

کلسترول بالا

ضربان قلب نامنظم (فیبریلاسیون دهلیزی)

دیابت

درمان سکته مغزی

درمان به نوع سکته مغزی شما بستگی دارد ، از جمله اینکه کدام قسمت از مغز تحت تأثیر قرار گرفته و علت آن چیست.

سکته مغزی معمولاً با دارو درمان می شود. این شامل داروهایی برای جلوگیری و حل شدن لخته های خون ، کاهش فشار خون و کاهش سطح کلسترول است.

در برخی موارد ، ممکن است روش هایی برای از رفع لخته های خون لازم باشد. اگر دلیل سکته مغزی شما خونریزی باشد ، ممکن است برای درمان تورم مغز و کاهش خطر خونریزی بیشتر جراحی نیز لازم باشد  انجام شود.

بهبودی از سکته مغزی

افرادی که از سکته مغزی جان سالم به در می برند اغلب با مشکلات طولانی مدت ناشی از آسیب به مغز مواجه می شوند.

برخی از افراد قبل از اینکه بتوانند استقلال سابق خود را بازیابند ، نیاز به یک دوره طولانی توانبخشی دارند ، در حالی که بسیاری از آنها هرگز به طور کامل بهبود نمی یابند و پس از سکته مغزی نیاز به حمایت مداوم دارند.

مقامات محلی باید خدمات توانایی مجدد رایگان را برای هر كسی كه نیاز به آنها ارزیابی شود ارائه دهند.

این خدمات به فرد بهبود یافته از سکته مغزی کمک می کند مهارت های لازم برای زندگی مستقل در خانه را یاد بگیرد یا دوباره یاد بگیرد.

برخی از افراد به نوعی مراقبت روزانه یا کمک به فعالیتهای روزمره خود نیاز خواهند داشت.

به عنوان مثال ، یک مراقب ممکن است برای کمک به شستن و لباس پوشیدن یا فراهم آوردن معاشرت به خانه فرد بیاید.

بیشتر بخوانید:

خدمات قابل استفاده مجدد که ممکن است به شما تعلق گیرد

خدمات مراقبت در خانه شما

بهبودی از سکته مغزی

اگر در حال بهبودی از سکته مغزی هستید و یا از شخصی که مراقبت می کنید ، خواندن راهنمای مراقبت و پشتیبانی می تواند مفید باشد.

این مقاله برای افرادی که نیازهای مراقبت و پشتیبانی دارند و همچنین مراقبان و بستگان آنها نوشته شده است.

جلوگیری از سکته مغزی

می توانید خطر ابتلا به سکته مغزی را به میزان قابل توجهی کاهش دهید:

داشتن یک رژیم غذایی سالم

ورزش منظم

پیروی از دستورالعملهای توصیه شده در مورد مصرف الکل (عدم مصرف بیش از 14 واحد در هفته)

سیگار نکشیدن

اگر به شرایطی مبتلا هستید که خطر سکته را افزایش می دهد ، مهم است که به طور موثر آن را کنترل کنید. به عنوان مثال ، مصرف دارویی برای کاهش فشار خون یا کلسترول تجویز شده است.

اگر در گذشته سکته مغزی یا TIA داشته اید ، این اقدامات از اهمیت ویژه ای برخوردار هستند زیرا خطر ابتلا به سکته مغزی دیگر بسیار افزایش می یابد.

سکته مغزی در کودکان

سکته مغزی فقط بزرگسالان را تحت تأثیر قرار نمی دهد. طبق انجمن سکته مغزی ، هر ساله حدود 400 کودک در انگلیس سکته می کنند.

اطلاعات بیشتر در مورد سکته در دوران کودکی را در وب سایت انجمن سکته مغزی مطالعه کنید.

علائم سکته مغزی

اگر  خود یا شخص دیگری سکته کرده سریعاً با شماره 115 تماس بگیرید و از او آمبولانس بخواهید.

حتی اگر علائم در حالی که منتظر آمبولانس هستید از بین رفت ، بازهم مهم است که برای ارزیابی به بیمارستان بروید.

پس از ارزیابی اولیه ، برای کمک به تعیین علت سکته مغزی به متخصص ارجاع می شوید. ظرف 24 ساعت از شروع علائم باید به پزشک متخصص مراجعه کنید. در صورت لزوم درمان نیز می تواند آغاز شود.

علائم سکته مغزی که به سرعت و در کمتر از 24 ساعت از بین می رود ممکن است به این معنی باشد که شما یک حمله ایسکمیک گذرا یا سکته مغزی کوچک(TIA) داشته اید.

این علائم همچنین باید به عنوان یک فوریت پزشکی درمان شود تا احتمال سکته مغزی دیگر کاهش یابد.

شناخت علائم سکته مغزی

علائم و نشانه های سکته مغزی در افراد مختلف متفاوت است ، اما معمولاً به طور ناگهانی شروع می شود.

از آنجا که قسمتهای مختلف مغز شما قسمتهای مختلف بدن را کنترل می کنند ، علائم شما به بخشی از مغز آسیب دیده شما و میزان آسیب آن بستگی خواهد داشت.

علائم اصلی سکته مغزی را می توان با کلمه FAST به یاد آورد:

صورت – ممکن است صورت از یک طرف افتاده باشد ، فرد نتواند لبخند بزند یا دهان یا چشم او آویزان باشد.

بازوها – ممکن است فرد به دلیل ضعف یا بی حسی در 1 بازو نتواند هر دو بازو را بلند کرده و در بالا نگه دارد.

گفتار – ممکن است گفتار او شل و تار و مبهم باشد ، یا ممکن است شخص علی رغم اینکه بیدار است قادر به گفتگو نباشد. آنها همچنین ممکن است در درک آنچه شما به آنها می گویید مشکل داشته باشند.

زمان – وقت آن است که در صورت مشاهده هر یک از این علائم یا نشانه ها ، بلافاصله شماره 115 را شماره گیری کنید.

آگاهی از این علائم و نشانه ها برای همه افراد مهم است ، خصوصاً اگر با شخصی زندگی می کنید یا از فردی در گروه پرخطر مانند فرد مسن یا دیابت یا فشار خون بالا مراقبت می کنید.

سایر علائم احتمالی سکته مغزی

علائم در آزمایش FAST بیشتر سکته ها را شناسایی می کند ، اما گاهی اوقات سکته مغزی می تواند علائم مختلفی ایجاد کند.

سایر علائم و نشانه ها ممکن است شامل موارد زیر باشد:

فلج کامل یک طرف بدن

از دست دادن ناگهانی دید یا تاری دید

سرگیجه

گیجی

مشکل در درک آنچه دیگران می گویند

مشکلات موجود در تعادل و هماهنگی

مشکل در بلع (دیسفاژی)

سردرد ناگهانی و بسیار شدید که منجر به درد کور کننده ای می شود برخلاف آنچه قبلاً تجربه شده بود

از دست دادن هوشیاری

اما ممکن است دلایل دیگری نیز برای این علائم وجود داشته باشد.

حمله ایسکمی گذرا (TIA) یا سکته مغزی خفیف

علائم حمله ایسکمیک گذرا (TIA) ، که به آن سکته مغزی کوچک نیز گفته می شود ، همان سکته مغزی است ، اما معمولاً بین چند دقیقه تا چند ساعت طول می کشد تا کاملا از بین برود.

اگرچه این علائم بهبود می یابند ، اما TIA هرگز نباید نادیده گرفته شود زیرا این یک علامت هشدار دهنده جدی در مورد مشکل خون رسانی به مغز شما است.

این بدان معناست که در آینده نزدیک در معرض خطر سکته مغزی هستید.

اگر شما یا شخص دیگری علائم TIA یا سکته مغزی دارید ، فوراً با شماره 115 تماس بگیرید و درخواست آمبولانس کنید.

در صورت مشکوک شدن به TIA ، آسپرین به شما پیشنهاد می شود که بلافاصله مصرف کنید. این به جلوگیری از سکته مغزی کمک می کند.

حتی اگر علائم در حالی که منتظر آمدن آمبولانس هستید از بین برود ، باز هم باید ارزیابی در بیمارستان انجام شود. ظرف 24 ساعت از شروع علائم باید به پزشک متخصص مراجعه کنید.

اگر فکر می کنید قبلاً TIA داشته اید اما علائم آن از بین رفته است و در آن زمان به دنبال مشاوره پزشکی نبودید ، یک قرار ملاقات فوری با پزشک بگذارید.

در صورت لزوم می توانند شما را برای ارزیابی بیمارستان ارجاع دهند.

علل

سکته مغزی 2 نوع اصلی دارد: سکته های مغزی ایسکمیک و سکته های مغزی خونریزی دهنده. آنها به روش های مختلف بر روی مغز تأثیر می گذارند و می توانند دلایل مختلفی داشته باشند.

سکته های ایسکمیک(عدم رسیدن خون)

سکته های ایسکمیک رایج ترین نوع سکته مغزی است. این اتفاقات زمانی رخ می دهد که لخته خون مانع جریان خون و اکسیژن به مغز شود.

این لخته های خون به طور معمول در مناطقی تشکیل می شود که عروق به مرور زمان توسط رسوبات چربی معروف به پلاک ، باریک یا مسدود شده اند. این روند به عنوان تصلب شرایین(آترواسکلروز) شناخته می شود.

ممکن است با افزایش سن ، رگهای مغزی(شریان) شما باریک شود ، اما مواردی وجود دارد که به طرز خطرناکی این روند را تسریع می کند.

این شامل:

سیگار کشیدن

فشار خون بالا (فشار خون بالا)

چاقی

سطح کلسترول بالا

دیابت

مصرف بیش از حد الکل

یکی دیگر از دلایل احتمالی سکته مغزی ایسکمیک نوعی ضربان قلب نامنظم است که فیبریلاسیون دهلیزی نامیده می شود.

این می تواند باعث لخته شدن خون در قلب شود وسپس از هم جدا شده و در نهایت در رگ های خونی تأمین کننده مغز قرار گیرد.

سکته های خونریزی دهنده

سکته های خونریزی دهنده (که به آن خونریزی های مغزی یا خونریزی داخل جمجمه نیز می گویند) کمتر از سکته های ایسکمیک است.

آنها هنگامی اتفاق می افتند که رگ خونی داخل جمجمه ترکیده و به مغز و اطراف آن خونریزی می کند.

علت اصلی سکته مغزی خونریزی دهنده فشار خون است که می تواند عروق مغز را تضعیف کرده و احتمال شکاف یا پارگی آنها را افزایش دهد.

مواردی که خطر فشار خون را افزایش می دهند عبارتند از:

اضافه وزن داشتن

نوشیدن مقادیر بیش از حد الکل

سیگار کشیدن

کمبود ورزش

فشارخون بالا

سکته های خونریزی دهنده همچنین می تواند به دلیل پارگی انبساط عروقی  بادکنک مانند عروق خونی (آنوریسم مغز) یا عروق خونی غیرطبیعی شکل گرفته در مغز باشد.

کاهش خطر سکته مغزی

جلوگیری از سکته مغزی به طور کامل امکان پذیر نیست زیرا برخی از مواردی که خطر ابتلا به این بیماری را افزایش می دهند قابل تغییر نیستند.

این شامل:

سن – اگر بیش از 55 سال داشته باشید احتمال سکته مغزی وجود دارد ، اگرچه حدود 1 از 4 سکته مغزی در افراد جوان اتفاق می افتد

سابقه خانوادگی – اگر یکی از بستگان نزدیک (پدر و مادر ، پدربزرگ ، مادربزرگ ، برادر یا خواهر) سکته کرده باشد ، احتمال خطر شما بیشتر است

قومیت – اگر جنوب آسیا ، آفریقا یا کارائیب هستید ، خطر سکته مغزی بیشتر است ، تا حدی به این دلیل که میزان دیابت و فشار خون بالا در این گروه ها بیشتر است

سابقه پزشکی شما – اگر قبلاً سکته کرده اید ، حمله ایسکمی گذرا (TIA) یا حمله قلبی داشته باشید ، خطر سکته مغزی شما بیشتر است

اما می توان با ایجاد تغییراتی در سبک زندگی ، خطر سکته مغزی را به میزان قابل توجهی کاهش داد تا از مشکلاتی مانند تصلب شرایین و فشار خون بالا جلوگیری شود.

همچنین اگر فکر می کنید ضربان قلب نامنظمی دارید باید به دنبال مشاوره پزشکی باشید.

این می تواند نشانه فیبریلاسیون دهلیزی باشد که خطر سکته را افزایش می دهد.

درباره چگونگی جلوگیری از سکته مغزی بیشتر بدانید.

تشخیص سکته مغزی

سکته مغزی معمولاً با انجام آزمایش های بدنی و مطالعه تصاویر مغز حاصل از اسکن تشخیص داده می شود.

هنگامی که برای اولین بار با سکته مغزی مشکوک وارد بیمارستان می شوید ، پزشک می خواهد تا آنجا که می تواند از علائم شما مطلع شود.

برای تأیید تشخیص و تعیین علت سکته می توان تعدادی آزمایش انجام داد.

این ممکن است شامل موارد زیر باشد:

یک آزمایش خون برای کشف سطح کلسترول و قند خون شما

بررسی نبض شما برای ضربان قلب نامنظم

اندازه گیری فشار خون

اسکن مغز

حتی اگر علائم جسمی سکته مغزی واضح باشد ، باید اسکن مغز نیز انجام شود تا مشخص شود:

اگر سکته مغزی به علت انسداد شریان (سکته مغزی ایسکمیک) یا ترکیدن رگ خونی (سکته مغزی خونریزی دهنده) ایجاد شده باشد

کدام قسمت از مغز تحت تأثیر قرار گرفته است

شدت سکته مغزی چقدر است

هرکسی که مشکوک به سکته مغزی است ، باید ظرف یک ساعت پس از ورود به بیمارستان ، اسکن مغزی کند.

اسکن اولیه مغز برای افرادی که:

ممکن است از دارو برای از بین بردن لخته های خون (ترومبولیز) مانند آلتپلاز یا درمان ضد انعقادی اولیه بهره مند شود.

در حال حاضر از درمان های ضد انعقادی استفاده می کنند

سطح هوشیاری پایین تری دارند

به همین دلیل سکته مغزی یک فوریت پزشکی است و در صورت مشکوک بودن به سکته مغزی باید با 115 تماس بگیرید – دیگر زمانی برای انتظار برای ملاقات با پزشک عمومی وجود ندارد.

2 نوع اصلی اسکن که برای ارزیابی مغز در افرادی که مشکوک به سکته مغزی داشته اند مورد استفاده قرار می گیرد:

سی تی اسکن

اسکن MRI

سی تی اسکن

سی تی اسکن مانند اشعه ایکس است ، اما از چندین تصویر برای ایجاد یک تصویر 3 بعدی با جزئیات بیشتر از مغز شما استفاده می کند تا به پزشک کمک کند تا هر منطقه مشکلی را شناسایی کند.

در طول اسکن ، ممکن است یک تزریق رنگ خاص به یکی از رگهای بازوی شما انجام شود تا به بهبود وضوح تصویر CT و رگ های خونی تأمین کننده مغز کمک کند.

اگر مشکوک به سکته مغزی باشید ، معمولاً با سی تی اسکن می توان سکته مغزی ایسکمیک یا سکته مغزی خونریزی دهنده را نشان داد.

به طور کلی سریعتر از اسکن MRI است و می تواند به این معنی باشد که شما زودتر می توانید درمان مناسب را دریافت کنید.

اسکن ام آر آی

در اسکن MRI از یک میدان مغناطیسی قوی و امواج رادیویی استفاده می شود تا تصویری دقیق از داخل بدن شما تولید شود.

این معمولاً در افرادی که علائم پیچیده دارند ، جایی که میزان یا محل آسیب ناشناخته است ، استفاده می شود.

همچنین در افرادی که از حمله ایسکمیک گذرا (TIA) بهبود یافته اند استفاده می شود.

این نوع اسکن ، بافت مغز را با جزئیات بیشتری نشان می دهد ، اجازه می دهد مناطق کوچکتر یا در مکان های غیرمعمول بیشتر تحت تأثیر سکته مغزی قرار گیرند.

همانند سی تی اسکن ، از رنگ مخصوص می توان برای بهبود تصاویر اسکن MRI استفاده کرد.

آزمایشات بلع

آزمایش بلع برای هر کسی که سکته کرده ضروری است ، زیرا توانایی بلع اغلب بلافاصله پس از سکته مغزی تحت تأثیر قرار می گیرد.

هنگامی که فرد نتواند به درستی بلع دهد ، این خطر وجود دارد که غذا و نوشیدنی به لوله تنفس و ریه ها راه یابد ، که منجر به عفونت قفسه سینه مانند ذات الریه می شود. به این آسپیراسیون  می گویند.

آزمون ساده است. چند قاشق چای خوری آب به وی داده می شود تا بنوشد. اگر آنها بتوانند این کار را بدون خفگی و سرفه قورت دهند ، از آنها خواسته می شود که نصف لیوان آب را قورت دهند.

اگر در بلعیدن مشکلی داشته باشند ، برای ارزیابی دقیق تر ، به یک متخصص گفتار و زبان مراجعه می کنند.

معمولاً تا زمان مراجعه به درمانگر مجاز به خوردن و آشامیدن به طور معمول نیستند.

ممکن است لازم باشد مایعات یا مواد مغذی مستقیماً به داخل ورید بازو (از طریق وریدی) یا از طریق لوله ای که از طریق بینی به معده آنها وارد می شود ، وارد شود.

آزمایشات قلب و رگ های خونی

آزمایشات بعدی بر روی قلب و عروق خونی ممکن است بعداً انجام شود تا تأیید شود که چه چیزی باعث سکته شما شده است.

برخی از آزمایشاتی که ممکن است انجام شود در زیر شرح داده شده است.

سونوگرافی کاروتید

اسکن سونوگرافی کاروتید می تواند به شما کمک کند تا مشخص شود باریک شدن یا انسدادی در شریان های گردن که خون دهنده به مغز شما هستند وجود دارد.

اسکن اولتراسوند شامل استفاده از یک کاوشگر کوچک (مبدل) برای ارسال امواج صوتی با فرکانس بالا به بدن شما است.

وقتی این امواج صوتی به عقب برگردند ، می توان از آنها برای ایجاد تصویری از داخل بدن استفاده کرد.

هنگامی که به سونوگرافی کاروتید نیاز است ، باید ظرف 48 ساعت اتفاق بیفتد.

اکوکاردیوگرافی

با اکوکاردیوگرام تصاویری از قلب شما ایجاد می شود تا مشکلات موجود در سکته مغزی شما بررسی شود.

این معمولاً شامل انتقال یک پروب سونوگرافی از طریق قفسه سینه (اکوکاردیوگرام ترانسوراسیک) است.

ممکن است گاهی اوقات از یک نوع جایگزین اکوکاردیوگرام به نام اکوکاردیوگرافی ترانس مری (TOE) استفاده شود.

یک پروب سونوگرافی از مری (مری) شما عبور می کند ، معمولاً تحت آرام بخشی.

از آنجا که این اجازه می دهد پروب مستقیماً در پشت قلب قرار گیرد ، تصویری واضح از لخته های خون و سایر ناهنجاری ها ایجاد می کند که ممکن است با اکوکاردیوگرام قفسه سینه دیده نشود.

درمان سکته مغزی

درمان موثر سکته مغزی می تواند از ناتوانی طولانی مدت جلوگیری کرده و زندگی را نجات دهد.

درمان های خاص توصیه شده به این بستگی دارد که آیا سکته مغزی ناشی از موارد زیر است:

لخته خون که مانع جریان خون به مغز می شود (سکته مغزی ایسکمیک)

خونریزی در مغز یا اطراف آن (سکته مغزی خونریزی دهنده)

درمان معمولاً شامل مصرف یک یا چند داروی مختلف است ، اگرچه برخی از افراد ممکن است به جراحی نیز نیاز داشته باشند.

درمان سکته های مغزی ایسکمیک

اگر سکته مغزی ایسکمیک داشته اید ، معمولاً ترکیبی از داروها برای درمان این بیماری و جلوگیری از تکرار آن توصیه می شود.

برخی از این داروها باید بلافاصله و فقط برای مدت کوتاهی مصرف شوند ، در حالی که ممکن است برخی دیگر فقط در صورت درمان سکته مغزی شروع به مصرف طولانی مدت شوند.

ترومبولیز – داروی “حل کننده لخته”

سکته های ایسکمیک اغلب با استفاده از تزریق دارویی به نام آلتپلاز قابل حل است که لخته های خون را حل کرده و جریان خون در مغز را بازیابی می کند.

این استفاده از داروی “لخته شدن لخته” به عنوان ترومبولیز شناخته می شود.

آلتپلاز در صورتي كه در اسرع وقت پس از بروز سكته مغزي شروع شود – و مطمئناً در عرض 4.5 ساعت – موثرتر است.

اگر بیش از 4/5 ساعت گذشته باشد ، معمولاً توصیه نمی شود ، زیرا مشخص نیست که استفاده از آن پس از این مدت چقدر مفید است.

قبل از استفاده از آلتپلاز ، بسیار مهم است که برای تأیید تشخیص سکته مغزی ایسکمیک ، اسکن مغزی انجام شود.

به این دلیل که این دارو می تواند خونریزی را که در سکته های خونریزی دهنده اتفاق می افتد ، بدتر کند.

ترومبکتومی

تعداد اندکی از سکته های مغزی ایسکمیک را می توان با یک روش اورژانسی به نام ترومبکتومی درمان کرد.

این عمل لخته های خون را از بین می برد و به بازیابی جریان خون در مغز کمک می کند.

ترومبکتومی فقط در درمان سکته های ایسکمیک ناشی از لخته شدن خون در شریان بزرگ مغز موثر است.

وقتی در اسرع وقت پس از سکته مغزی شروع شود ، بسیار موثر است.

این روش شامل قرار دادن کاتتر در یک سرخرگ ، اغلب در کشاله ران است. یک وسیله کوچک از طریق کاتتر به شریان مغز منتقل می شود.

سپس لخته خون با استفاده از دستگاه یا از طریق مکش برطرف می شود. این روش را می توان با بی حسی موضعی یا بیهوشی عمومی انجام داد.

آسپرین و سایر پلاکت ها

به بیشتر افراد دوز منظم آسپرین پیشنهاد می شود. آسپرین علاوه بر اینکه مسکن است ، ضد پلاکت است و احتمال تشکیل لخته دیگر را کاهش می دهد.

داروهای ضد پلاکت دیگری مانند کلوپیدوگرل و دی پیریدامول ممکن است استفاده شود.

داروهای ضد انعقاد خون

به برخی از افراد ممکن است داروی ضد انعقادی برای کمک به کاهش خطر ابتلا به لخته های خون جدید در آینده ارائه شود.

داروهای ضد انعقاد خون با تغییر در ترکیب شیمیایی خون از راهی برای جلوگیری از تشکیل لخته جلوگیری می کنند.

وارفارین ، آپیکسابان ، دبیگاتران ، ادوکسابان و ریواروکسابان نمونه هایی از داروهای ضد انعقاد خون برای استفاده طولانی مدت هستند.

همچنین تعدادی داروی ضد انعقاد به نام هپارین وجود دارد که فقط با تزریق قابل استفاده هستند و به صورت کوتاه مدت استفاده می شوند.

داروهای ضد انعقاد در صورت وجود موارد زیر به شما ارائه می شود:

نوعی ضربان قلب نامنظم به نام فیبریلاسیون دهلیزی داشته باشید که می تواند باعث لخته شدن خون شود

سابقه لخته شدن خون داشته باشید

ایجاد لخته خون در رگهای پا (ترومبوز ورید عمقی (DVT)) زیرا سکته مغزی باعث شده است که نتوانید یکی از پاهای خود را حرکت دهید

داروهای فشار خون

اگر فشار خون شما بیش از حد بالا باشد ، ممکن است به شما داروهایی برای کاهش آن پیشنهاد شود.

داروهایی که معمولاً مورد استفاده قرار می گیرند عبارتند از:

داروهای ادرار آور تیازید مثل هیدروکلروتیازید

مهارکننده های آنزیم تبدیل کننده آنژیوتانسین (ACE)مثل کاپتوپریل

مسدود کننده های کانال کلسیم مثل هیدرالازین

مسدود کننده های بتا مثل متوپرولول

مسدود کننده های آلفا

در مورد درمان فشار خون بیشتر بدانید

استاتین ها

اگر سطح کلسترول در خون شما خیلی زیاد است ، به شما توصیه می شود دارویی بنام استاتین مصرف کنید.

استاتین ها با انسداد یک ماده شیمیایی (آنزیم) در کبد که کلسترول تولید می کند ، سطح کلسترول را در خون شما کاهش می دهند.

ممکن است استاتین به شما پیشنهاد شود حتی اگر سطح کلسترول شما به ویژه بالا نباشد ، زیرا ممکن است از میزان سکته مغزی هرچه سطح کلسترول شما باشد ، کمک کند.

اندارترکتومی کاروتید

برخی از سکته های ایسکمیک در اثر باریک شدن شریانی در گردن به نام شریان کاروتید ایجاد می شود که خون را به مغز می رساند.

این باریک شدن ، معروف به تنگی کاروتید ، در اثر تجمع پلاک های چرب ایجاد می شود.

اگر تنگی کاروتید بسیار شدید باشد ، ممکن است از جراحی برای رفع  انسداد رگ استفاده شود. به این عمل اندارترکتومی کاروتید گفته می شود.

این شامل جراحی بریدن (برش) در گردن شما برای باز شدن شریان کاروتید و از برداشتن رسوبات چربی است.

درمان سکته های خونریزی دهنده

همانند سکته های مغزی ایسکمیک ، به برخی از افرادی که سکته مغزی خونریزی کرده اند نیز دارویی برای کاهش فشار خون و جلوگیری از سکته های بعدی به آنها پیشنهاد می شود.

اگر قبل از سکته مغزی از داروهای ضد انعقاد خون استفاده می کردید ، ممکن است برای معکوس کردن اثرات دارو و کاهش خطر خونریزی بیشتر به درمان نیاز داشته باشید.

عمل جراحی

گاهی اوقات ممکن است برای برداشتن خون از مغز و ترمیم رگهای خونی ترشحی ، به جراحی اضطراری نیاز باشد. این کار معمولاً با استفاده از یک روش جراحی معروف به کرانیوتومی انجام می شود.

در طی جراحی جمجمه ، بخشی از جمجمه برداشته می شود تا جراح به منبع خونریزی دسترسی داشته باشد.

جراح رگهای خونی آسیب دیده را ترمیم می کند و اطمینان حاصل می کند که هیچ لخته خونی وجود ندارد که بتواند جریان خون به مغز را محدود کند.

پس از متوقف شدن خونریزی ، تکه استخوانی که از جمجمه خارج شده است ، اغلب توسط یک صفحه فلزی مصنوعی جایگزین می شود.

جراحی هیدروسفالی

برای درمان عارضه سکته های خونریزی دهنده به نام هیدروسفالی می توان جراحی نیز انجام داد.

این جایی است که آسیب ناشی از سکته مغزی باعث تجمع مایع مغزی نخاعی در حفره های مغزی (بطن ها) مغز می شود و علائمی مانند سردرد ، بیماری ، خواب آلودگی ، استفراغ و از دست دادن تعادل ایجاد می کند.

هیدروسفالی را می توان با قرار دادن لوله ای به نام شنت در مغز برای تخلیه مایعات درمان کرد.

درباره درمان هیدروسفالی بیشتر بدانید

درمان های حمایتی سکته مغزی

برای کمک به مدیریت برخی از مشکلاتی که می توانند در افرادی که سکته کرده اند ، تأثیر بگذارد ، ممکن است به درمان کوتاه مدت دیگری نیاز داشته باشید.

به عنوان مثال ، شما ممکن است نیاز داشته باشید:

یک لوله تغذیه ای که از طریق بینی به معده شما وارد می شود (لوله نازوگاستریک) برای تغذیه در صورت مشکل بلع

در صورت سوء تغذیه مکمل های غذایی

اگر در معرض کمبود آب بدن هستید ، مایعاتی که مستقیماً وارد ورید می شوند (از طریق ورید)

در صورت کمبود اکسیژن در خون اکسیژن از طریق لوله بینی یا ماسک صورت

جوراب های فشاری برای جلوگیری از لخته شدن خون در پاها (DVT)

بهبودی  سکته مغزی

آسیب به مغز ناشی از سکته مغزی می تواند منجر به مشکلات گسترده و طولانی مدت شود.

اگرچه برخی از افراد ممکن است به سرعت بهبود یابند ، اما بسیاری از افرادی که سکته مغزی می کنند نیاز به حمایت طولانی مدت دارند تا به آنها کمک کند تا حد ممکن استقلال خود را به دست آورند.

این روند توان بخشی به علائم و شدت آنها بستگی دارد.

این اغلب در بیمارستان شروع می شود و در خانه یا در یک کلینیک محلی در جامعه شما ادامه می یابد.

بیشتر بخوانید:

مراقبت از شما بعد از ترخیص از بیمارستان

ارزیابی نیازهای مراقبت و پشتیبانی شما

خدمات مراقبت در خانه شما

تیمی متشکل از متخصصان مختلف ممکن است در توانبخشی شما کمک کند ، از جمله فیزیوتراپیست ها ، روانشناسان ، کاردرمانگران ، گفتار و گفتاردرمانی ، متخصصان رژیم درمانی و پرستاران و پزشکان متخصص.(درانگلستان)

شما تشویق می شوید که به طور فعال در روند توانبخشی شرکت کنید و با تیم مراقبت خود برای تعیین اهدافی که می خواهید در طول دوره نقاهت خود به دست آورید همکاری کنید.

روشهای مختلف درمان و توانبخشی برای برخی از مشکلات رایج ناشی از سکته مغزی در زیر بیان شده است.

تاثیر روانی

دو مورد از رایج ترین مشکلات روانشناختی که می توانند افراد را پس از سکته مغزی تحت تأثیر قرار دهند:

افسردگی – بسیاری از افراد گریه های شدیدی را تجربه می کنند ، احساس ناامیدی می کنند و از فعالیت های اجتماعی کنار می روند

اضطراب – جایی که مردم احساسات کلی ترس و اضطراب را تجربه می کنند ، گاهی اوقات با لحظات اضطراب شدید و کنترل نشده (حملات اضطرابی)

احساس خشم ، ناامیدی و سرگردانی نیز معمول است.

شما بلافاصله پس از سکته مغزی یک ارزیابی روانشناختی از عضوی از تیم مراقبت های بهداشتی دریافت خواهید کرد تا بررسی کنید که آیا از نظر عاطفی مشکلی ندارید.

برای کمک به شما در مقابله با تأثیر روانی سکته مغزی باید مشاوره داده شود. این شامل تأثیر بر روابط با سایر اعضای خانواده و هر گونه رابطه جنسی است.

همچنین باید به طور منظم از مشکلات افسردگی و اضطراب و به طور کلی علائم روانشناختی و عاطفی بازبینی شود.

این مشکلات ممکن است با گذشت زمان برطرف شود ، اما اگر شدید باشد یا مدت طولانی طول بکشد ، پزشکان  می توانند افراد را برای مراقبت های بهداشتی متخصص از یک روانپزشک یا روانشناس بالینی ارجاع دهند.

برای برخی از افراد ، داروها و روش های درمانی روانشناختی مانند مشاوره یا درمان شناختی رفتاری (CBT) می توانند کمک کنند.

CBT درمانی است که هدف آن تغییر در تفکر شما درباره مسائل برای ایجاد وضعیت مثبت ذهنی است.

میخواهی بیشتر بدانی؟

انجمن سکته مغزی: خط کمک به سکته مغزی

تأثیر شناختی

شناختی اصطلاحی است که به بسیاری از فرآیندها و عملکردهایی که مغز ما برای پردازش اطلاعات استفاده می کند ، اشاره دارد.

یک یا چند عملکرد شناختی می تواند در اثر سکته مغزی مختل شود ، از جمله:

ارتباطات

آگاهی فضایی – داشتن آگاهی طبیعی از مکانی که بدن در ارتباط با محیط فوری دارد

حافظه

تمرکز

عملکرد اجرایی – توانایی برنامه ریزی ، حل مشکلات و استدلال در مورد موقعیت ها

praxis – توانایی انجام فعالیتهای بدنی ماهر ، مانند لباس پوشیدن یا تهیه یک فنجان چای

به عنوان بخشی از درمان شما ، هر یک از عملکردهای شناختی شما ارزیابی می شود و یک برنامه درمانی و توانبخشی ایجاد می شود.

شما می توانید طیف گسترده ای از تکنیک ها را بیاموزید که می تواند به شما در یادگیری عملکردهای شناختی مختل مانند بازیابی مهارت های ارتباطی از طریق گفتار و زبان درمانی کمک کند.

روش های زیادی برای جبران هرگونه از دست دادن عملکرد شناختی وجود دارد ، مانند استفاده از کمک های حافظه ، دفتر خاطرات و برنامه های معمول برای کمک به برنامه ریزی کارهای روزمره.

بیشتر عملکردهای شناختی با گذشت زمان و توانبخشی برمی گردند ، اما ممکن است متوجه شوید که عملکرد آنها مانند گذشته باز نمی گردد.

آسیب هایی که سکته مغزی به مغز شما وارد می کند همچنین خطر ابتلا به زوال عقل عروقی را افزایش می دهد.

این ممکن است بلافاصله پس از سکته مغزی اتفاق بیفتد یا مدتی بعد از وقوع سکته مغزی ایجاد شود.

میخواهی بیشتر بدانی؟

انجمن سکته مغزی: زوال عقل عروقی

مشکلات حرکتی در سکته مغزی

سکته های مغزی می تواند باعث ضعف یا فلج در یک طرف بدن شود و منجر به مشکلات هماهنگی و تعادل شود.

بسیاری از افراد در هفته های اول پس از سکته مغزی دچار خستگی مفرط (خستگی) می شوند و ممکن است در خوابیدن نیز مشکل داشته باشند و باعث خستگی بیشتر آنها شود.

به عنوان بخشی از توانبخشی شما ، باید توسط یک فیزیوتراپیست ویزیت شوید ، وی قبل از ایجاد یک برنامه درمانی ، میزان هرگونه ناتوانی جسمی را ارزیابی می کند.

فیزیوتراپی غالباً شامل چندین جلسه در هفته است که بر روی مناطقی مانند تمرینات برای بهبود قدرت عضلانی و غلبه بر مشکلات پیاده روی تمرکز دارد.

فیزیوتراپیست با تعیین اهداف با شما کار خواهد کرد. در ابتدا ، این ممکن است اهداف ساده ای مانند برداشتن یک شی باشد.

با بهبود شرایط ، اهداف طولانی مدت بیشتری مانند ایستادن یا راه رفتن تعیین می شود.

یک مراقب یا مراقب ، مانند یکی از اعضای خانواده شما ، به مشارکت در فیزیوتراپی شما تشویق می شود.

فیزیوتراپیست می تواند هر دو تمرین ساده را که می توانید در خانه انجام دهید به شما آموزش می دهد.

اگر در حرکات و فعالیت های خاصی مانند شستن و لباس پوشیدن مشکل دارید ، ممکن است از یک متخصص کاردرمانی نیز کمک بگیرید. آنها می توانند راه هایی برای مدیریت هر مشکلی پیدا کنند.

کاردرمانی ممکن است شامل سازگاری منزل شما یا استفاده از تجهیزات برای سهولت انجام کارهای روزمره و یافتن راه های جایگزین برای دستیابی به وظایفی باشد که با آنها مشکل دارید.

میخواهی بیشتر بدانی؟

انجمن سکته مغزی: کاردرمانی پس از سکته

مشکلات ارتباطی

بسیاری از افراد پس از سکته مغزی ، در گفتار و درک و همچنین خواندن و نوشتن دچار مشکل می شوند.

اگر قسمت هایی از مغز که مسئول زبان هستند آسیب دیده باشد ، به این عمل آفازی یا دیس پازی می گویند.

اگر عضلات درگیر در گفتار به دلیل آسیب مغزی ضعف داشته باشند ، این به عنوان دیس آرتریا شناخته می شود.

برای ارزیابی و شروع درمان برای کمک به شما در برقراری ارتباط باید در اسرع وقت به یک درمانگر گفتار و زبان مراجعه کنید.

این ممکن است شامل موارد زیر باشد:

تمریناتی برای بهبود کنترل شما بر عضلات گفتاری

با استفاده از کمک های ارتباطی – مانند نمودارهای حروف و کمک های الکترونیکی

استفاده از روشهای جایگزین ارتباطی – مانند حرکات یا نوشتن

درباره چگونگی درمان آفازی بیشتر بدانید

همچنین می توانید راهنمای ما در زمینه مراقبت از شخصی که دارای مشکلات ارتباطی است را بخوانید.

میخواهی بیشتر بدانی؟

انجمن سکته مغزی: راهنمای کاملی برای مشکلات ارتباطی بعد از سکته مغزی

مشکلات بلع در سکته مغزی

آسیب ناشی از سکته مغزی می تواند رفلکس طبیعی بلع شما را قطع کند و این امکان را برای ورود ذرات کوچک غذا به ریه شما فراهم می کند.

مشکلات بلع به عنوان دیسفاژی شناخته می شود. دیسفاژی می تواند منجر به آسیب ریه شود ، که می تواند باعث عفونت ریه (ذات الریه) شود.

ممکن است لازم باشد در مراحل اولیه بهبودی خود با استفاده از لوله تغذیه، تغذیه شوید تا از بروز هرگونه عارضه دیسفاژی جلوگیری کنید.

این لوله معمولاً به بینی شما وارد می شود و سپس به داخل معده شما منتقل می شود (لوله نازوگاستریک) ، یا ممکن است در یک عمل جراحی کوچک با استفاده از بی حسی موضعی (گاستروستومی آندوسکوپی از راه پوست یا PEG) مستقیماً به معده شما متصل شود.

در طولانی مدت ، معمولاً چندین بار در هفته برای درمان مشکلات بلع خود به یک متخصص گفتاردرمانی مراجعه می کنید.

درمان ممکن است شامل نکاتی برای آسان تر شدن بلع باشد ، مانند خوردن لقمه های کوچکتر از غذا و توصیه هایی در مورد وضعیت بدن ، و تمریناتی برای بهبود کنترل عضلات درگیر در بلع.

درباره چگونگی درمان دیسفاژی بیشتر بدانید

میخواهی بیشتر بدانی؟

انجمن سکته مغزی: مشکلات بلع بعد از سکته

مشکلات بینایی در سکته مغزی

سکته مغزی گاهی می تواند به قسمت هایی از مغز که اطلاعات ارسالی از چشم را دریافت ، پردازش و تفسیر می کنند ، آسیب برساند.

این می تواند منجر به از دست دادن نیمی از میدان دید شود – به عنوان مثال ، فقط می توانید سمت چپ یا راست آنچه را که در پیش دارید مشاهده کنید.

سکته مغزی همچنین می تواند بر کنترل عضلات چشم تأثیر بگذارد. این می تواند باعث دوبینی شود.

اگر بعد از سکته در بینایی مشکل دارید ، به یک متخصص چشم به نام ارتوپتیست ارجاع می شوید ، وی می تواند بینایی شما را ارزیابی کند و درمان های احتمالی را پیشنهاد کند.

به عنوان مثال ، اگر بخشی از دید خود را از دست داده اید ، ممکن است به شما درمان حرکتی چشم پیشنهاد شود. این شامل تمریناتی است که به شما کمک می کند تا با کاهش دید به پهلو نگاه کنید.

همچنین ممکن است در مورد چگونگی انجام کارهایی که ممکن است در صورت کاهش دید از یک طرف ، مانند لباس پوشیدن ، مشکل باشد ، به شما مشاوره داده شود.

میخواهی بیشتر بدانی؟

انجمن سکته مغزی: مشکلات بینایی پس از سکته مغزی

کنترل مثانه و روده در سکته مغزی

برخی از سکته ها به بخشی از مغز که مثانه و روده را کنترل می کند آسیب می رسانند.

این می تواند منجر به بی اختیاری ادرار و مشکل در کنترل روده شود.

بعضی از افراد ممکن است خیلی سریع کنترل مثانه و روده را بدست آورند ، اما اگر بعد از ترک بیمارستان هنوز هم با مشکل روبرو هستید ، از بیمارستان ، پزشک عمومی و مشاوران تخصصی مراقبت پزشکی کمک میکنند.

اگر مشکلی دارید از مشاوره بخواهید ، زیرا درمان های زیادی وجود دارد که می تواند به شما کمک کند.

این شامل:

تمرینات بازآموزی مثانه

داروها

تمرینات کف لگن

با استفاده از محصولات بی اختیاری

درباره درمان بی اختیاری ادرار بیشتر بدانید

میخواهی بیشتر بدانی؟

انجمن سکته مغزی: مشکلات پس از سکته مغزی

رابطه جنسی بعد از سکته

رابطه جنسی شما را در معرض خطر بیشتری برای سکته مغزی دیگر قرار نمی دهد. هیچ تضمینی وجود ندارد که دوباره سکته کنید ، اما دلیلی ندارد که این اتفاق در حین انجام رابطه جنسی رخ دهد.

حتی اگر معلولیت شدید برای شما پیش آمده باشد ، می توانید موقعیت های مختلفی را تجربه کنید و راه های جدیدی برای صمیمیت با شریک زندگی خود پیدا کنید.

توجه داشته باشید که برخی از داروها می توانند میل جنسی (میل جنسی) شما را کاهش دهند ، بنابراین مطمئن شوید که پزشک از وجود مشکل شما مطلع است زیرا ممکن است داروهای دیگری نیز وجود داشته باشد.

برخی از مردان ممکن است بعد از سکته مغزی دچار اختلال نعوظ شوند.

در این صورت با پزشک عمومی یا تیم توان بخشی خود صحبت کنید ، زیرا چندین روش درمانی وجود دارد که ممکن است به شما کمک کنند.

درباره فعالیت جنسی و درمان اختلال نعوظ بیشتر بخوانید.

میخواهی بیشتر بدانی؟

انجمن سکته مغزی: رابطه جنسی پس از سکته

رانندگی بعد از سکته

اگر سکته مغزی یا TIA داشته باشید ، به مدت یک ماه نمی توانید رانندگی کنید. اینکه آیا می توانید به رانندگی برگردید به چه معلولیت های طولانی مدت ممکن است و نوع وسیله نقلیه شما بستگی دارد.

این اغلب مشکلات جسمی نیست که می تواند رانندگی را خطرناک کند ، بلکه مشکلات تمرکز ، بینایی ، زمان واکنش و آگاهی است که می تواند پس از سکته مغزی ایجاد شود.

پزشک عمومی می تواند به شما در مورد اینکه آیا یک ماه پس از سکته مغزی می توانید دوباره رانندگی را شروع کنید یا اینکه نیاز به ارزیابی بیشتر در یک مرکز تحرک دارید ، به شما مشاوره می دهد.

جلوگیری از سکته های بیشتر

اگر سکته کرده اید ، احتمال ابتلای شما به یک مورد دیگر به طور قابل توجهی افزایش می یابد.

شما معمولاً نیاز به درمان طولانی مدت با داروهایی دارید که عوامل خطر سکته مغزی شما را بهبود می بخشد.

مثلا:

دارو – برای کمک به کاهش فشار خون بالا

ضد انعقاد یا ضد پلاکت – برای کاهش خطر لخته شدن خون

استاتین – برای کاهش سطح کلسترول

همچنین به شما توصیه می شود که برای بهبود سلامت عمومی و کاهش خطر سکته مغزی تغییر سبک زندگی ایجاد کنید ، مانند:

داشتن یک رژیم غذایی سالم

ورزش منظم

قطع سیگار در صورت سیگار کشیدن

نوشیدن الکل در حد توصیه شده

درباره جلوگیری از سکته مغزی بیشتر بدانید

مراقبت از شخصی که سکته کرده است

روش های مختلفی وجود دارد که می توانید از یک دوست یا اقوام که سکته کرده است پشتیبانی کنید.

این شامل:

کمک به آنها در انجام تمرینات فیزیوتراپی در بین جلسات خود با فیزیوتراپیست

ارائه حمایت عاطفی و اطمینان از بهبود وضعیت آنها با گذشت زمان

کمک به ایجاد انگیزه برای رسیدن به اهداف بلند مدت خود

سازگار شدن با هر نیازی که ممکن است داشته باشند ، مانند آهسته صحبت کردن در صورت داشتن مشکلات ارتباطی

مراقبت از شخصی بعد از اینکه سکته کرد می تواند یک تجربه ناامیدکننده و تنها باشد. مشاوره ای که در زیر ذکر شده است می تواند کمک کند.

برای تغییر رفتار آماده باشید

شخصی که سکته کرده است اغلب می تواند گویا تغییراتی در شخصیت ایجاد کرده باشد و به نظر می رسد بعضی اوقات غیر منطقی عمل می کند.

این نتیجه تأثیر روانی و شناختی سکته مغزی است.

آنها ممکن است نسبت به شما عصبانی یا کینه توز شوند. ناراحت کننده باشد ، سعی کنید آن را شخصی نگیرید.

مهم است که به یاد داشته باشید آنها با پیشرفت توانبخشی و بهبودی ، آنها اغلب شروع به بازگشت به خود قدیمی خود می کنند.

سعی کنید صبور و مثبت باشید

توانبخشی می تواند روندی آهسته و ناامیدکننده باشد و مواقعی پیش می آید که به نظر می رسد پیشرفت کمی حاصل شده است.

تشویق و تحسین هر پیشرفتی ، هرچقدر هم که کوچک به نظر برسد ، می تواند به انگیزه شخصی که سکته کرده است برای رسیدن به اهداف بلند مدت خود کمک کند.

برای خود وقت بگذارید

اگر از شخصی که سکته کرده است مراقبت می کنید ، مهم است که از سلامتی جسمی و روانی خود غافل نشوید.

معاشرت با دوستان یا پیگیری علایق اوقات فراغت به شما کمک می کند تا بهتر با شرایط کنار بیایید.

کمک بخواهید

طیف گسترده ای از خدمات و منابع پشتیبانی برای افراد بهبود یافته از سکته مغزی و خانواده و مراقبان آنها در دسترس است.(در انگلیس)

این وسایل از تجهیزاتی که می توانند به تحرک کمک کنند ، تا حمایت روانشناختی از مراقبین و خانواده ها متغیر است.

کارکنان بیمارستان که درگیر روند توانبخشی هستند می توانند مشاوره و اطلاعات تماس را ارائه دهند.

پیشگیری از سکته مغزی

بهترین راه برای پیشگیری از سکته مغزی ، داشتن رژیم غذایی سالم ، ورزش منظم و پرهیز از استعمال دخانیات و الکل زیاد است.

این تغییرات در سبک زندگی می تواند خطر ابتلا به مشکلاتی مانند:

گرفتگی عروق با مواد چرب (تصلب شرایین)

فشار خون بالا

سطح کلسترول بالا

اگر قبلاً سکته کرده اید ، ایجاد این تغییرات می تواند خطر ابتلا به سکته مغزی دیگر را در آینده کاهش دهد.

رژیم غذایی

یک رژیم غذایی ناسالم می تواند احتمال سکته مغزی شما را افزایش دهد زیرا ممکن است منجر به افزایش فشار خون و سطح کلسترول شود.

یک رژیم غذایی کم چرب و سرشار از فیبر معمولاً شامل مقدار زیادی میوه و سبزیجات تازه (5 عدد در روز) و غلات کامل توصیه می شود.

اطمینان از تعادل در رژیم غذایی مهم است. از غذاهای منفرد ، به ویژه غذاهای سرشار از نمک و غذاهای فرآوری شده ، زیاد استفاده نکنید.

شما باید مقدار نمک مصرفی خود را به کمتر از 6 گرم در روز محدود کنید زیرا نمک زیاد باعث افزایش فشار خون می شود: 6 گرم نمک حدود 1 قاشق چای خوری است.

در مورد تغذیه سالم و کاهش وزن بیشتر بخوانید.

ورزش

ترکیب یک رژیم غذایی سالم با ورزش منظم بهترین راه برای حفظ وزن سالم است.

ورزش منظم همچنین می تواند به کاهش کلسترول و حفظ فشار خون کمک کند.

برای بیشتر افراد ، حداقل 150 دقیقه (2 ساعت و 30 دقیقه) فعالیت هوازی با شدت متوسط ​​، مانند دوچرخه سواری یا پیاده روی سریع ، هر هفته توصیه می شود.

اگر در حال بهبودی از سکته مغزی هستید ، باید درباره برنامه های احتمالی ورزش با اعضای تیم توانبخشی خود صحبت کنید.

ورزش منظم ممکن است در هفته ها یا ماه های اول پس از سکته مغزی امکان پذیر نباشد ، اما پس از پیشرفت توانبخشی باید بتوانید ورزش را شروع کنید.

درباره سلامتی و تناسب اندام بیشتر بدانید

سیگار نکش

سیگار کشیدن به طور قابل توجهی خطر سکته مغزی را افزایش می دهد. دلیل آن این است که عروق شما را باریک می کند و باعث لخته شدن خون می شود.

با قطع سیگار می توانید خطر سکته مغزی را کاهش دهید.

عدم استعمال سیگار همچنین سلامت عمومی شما را بهبود می بخشد و خطر ابتلا به سایر بیماری های جدی مانند سرطان ریه و بیماری های قلبی را کاهش می دهد.

درباره قطع سیگار بیشتر بدانید

مصرف الکل را کاهش دهید

مصرف بیش از حد الکل می تواند منجر به فشار خون شود و ضربان قلب نامنظم (فیبریلاسیون دهلیزی) را تحریک کند ، هر دو می تواند خطر سکته مغزی را افزایش دهد.

از آنجا که نوشیدنی های الکلی کالری بالایی دارند ، باعث افزایش وزن نیز می شوند. نوشیدن زیاد خطر سکته مغزی را بیش از 3 برابر می کند.

اگر می خواهید الکل بخورید و کاملا بهبود یافته اید ، باید هدف خود را از حد مجاز توصیه بیشترنکنید:

به مردان و زنان توصیه می شود بیش از 14 واحد در هفته به طور منظم ننوشند

اگر بیش از 14 واحد در هفته می نوشید ، نوشیدنی خود را در 3 روز یا بیشتر گسترش دهید

اگر به طور کامل از سکته مغزی خود بهبود نیافته اید ، ممکن است حساسیت خاصی نسبت به الکل پیدا کرده باشید و حتی محدودیت های توصیه شده برای شما ممکن است برای شما بسیار زیاد باشد.

درباره نوشیدن الکل بیشتر بدانید

مدیریت شرایط زمینه ای

اگر بیماری شما شناخته شده باشد که خطر سکته مغزی شما را افزایش می دهد ، اطمینان از کنترل خوب وضعیت نیز برای جلوگیری از سکته مغزی مهم است.

تغییر شیوه زندگی که در بالا ذکر شد می تواند تا حدود زیادی به کنترل این شرایط کمک کند ، اما همچنین ممکن است لازم باشد شما به طور منظم دارو مصرف کنید.

برای اطلاعات بیشتر ببین:

درمان فیبریلاسیون دهلیزی

درمان فشار خون بالا

درمان کلسترول بالا

درمان دیابت نوع 1 و درمان دیابت نوع 2

درمان حملات ایسکمیک گذرا (TIA)

تهیه و ترجمه:دکترحسین جدید

کانال دکترجدید  t.me/jadidpdf

منبع: https://www.nhs.uk/conditions/stroke/prevention/