بسم الله الرحمن الرحیم

بیماری لثه

برای دانلود لینک PDF در زیر کلیک کنید

https://www.drjadid.com/wp-content/uploads/2020/12/بیماری-لثه.pdf

بررسی اجمالی

علائم

علل

رفتار

عوارض

بیماری لثه یک بیماری بسیار رایج است که در آن لثه ها متورم ، زخم شده یا دچار عفونت می شوند.

بیشتر بزرگسالان در انگلیس تا حدی به بیماری لثه مبتلا هستند و بیشتر افراد حداقل یک بار آن را تجربه می کنند. در کودکان بسیار کمتر مشاهده می شود.

اگر به بیماری لثه مبتلا هستید ، ممکن است هنگام مسواک زدن لثه های شما خونریزی کرده و بوی بد دهان داشته باشید. این مرحله اولیه بیماری لثه به عنوان التهاب لثه شناخته می شود.

اگر التهاب لثه درمان نشود ، ممکن است بیماری به نام پریودنتیت ایجاد شود. این بر روی بافت هایی که دندان را پشتیبانی می کنند و در جای خود قرار می گیرند تأثیر می گذارد.

اگر پریودنتیت درمان نشود ، ممکن است استخوان فک شما آسیب ببیند و فضای کوچک بین لثه و دندان ها باز شود.

دندان های شما ممکن است شل شوند و در نهایت ممکن است از بین بروند.

درباره علائم بیماری لثه بیشتر بدانید

چه عواملی باعث بیماری لثه می شود؟

بیماری لثه به دلیل تجمع پلاک روی دندان ایجاد می شود. پلاک ماده ای چسبناک است که حاوی باکتری است.

برخی از باکتری های موجود در پلاک بی ضرر هستند ، اما برخی از آنها برای سلامت لثه های شما مضر هستند.

اگر با مسواک زدن پلاک را از روی دندان پاک نکنید ، لثه جمع شده و تحریک می شود.

این می تواند منجر به قرمزی همراه با خونریزی ، تورم و درد شود.

مراجعه به دندانپزشک

اگر در هنگام مسواک زدن لثه های شما دردناک ، متورم یا خونریزی کرده اند ، باید برای ویزیت به دندانپزشک مراجعه کنید.

در نزدیکی خود دندانپزشکی پیدا کنید

دندانپزشک می تواند یک معاینه دقیق دندانپزشکی را برای بررسی سلامت لثه انجام دهد ، که ممکن است شامل قرار دادن یک چوب نازک فلزی با خم در ۱ انتهای (پروب پریودنتال) در کنار دندان های شما باشد.

در برخی موارد ، ممکن است به تعدادی اشعه ایکس برای بررسی وضعیت دندان ها و استخوان فک شما نیاز باشد.

پیشگیری و درمان بیماری لثه

موارد خفیف بیماری لثه را معمولاً می توان با حفظ سطح خوبی از بهداشت دهان و دندان درمان کرد.

این شامل مسواک زدن حداقل دو بار در روز و کشیدن نخ دندان به طور منظم است.

همچنین باید مطمئن شوید که برای معاینات منظم دندانپزشکی مراجعه می کنید.

در بیشتر موارد ، دندانپزشک یا متخصص بهداشت دندان می تواند دندان های شما را کاملا تمیز کرده و هرگونه پلاک سخت شده (تارتار) را برطرف کند.

آنها همچنین می توانند به شما نشان دهند چگونه می توانید دندان های خود را به طور موثر تمیز کنید تا از تجمع پلاک در آینده جلوگیری کند.

اگر به بیماری لثه شدید مبتلا هستید، معمولاً باید بیشتر تحت درمان پزشکی و دندانپزشکی باشید.

در برخی موارد ، ممکن است نیاز به جراحی باشد. این کار معمولاً توسط متخصص مشکلات لثه (پریودنتیست) انجام می شود.

معاینات دندانپزشکی

انجام معاینات منظم دندانپزشکی بسیار مهم است تا هرگونه مشکلی در دندان و لثه به موقع تشخیص داده و درمان شود

اگر هرگز به بیماری لثه مبتلا نبوده اید و از سلامت دهان و دندان خوبی برخوردار هستید ، فقط ممکن است هر ۱ تا ۲ سال برای معاینه به دندانپزشک مراجعه کنید.

اگر در گذشته با بیماری لثه مشکل داشتید ممکن است مرتباً به دندانپزشک مراجعه کنید.

در هر قرار ملاقات دندانپزشک شما را در مورد نیاز به قرار بعدی خود راهنمایی می کند.

اگر احتمال ابتلا به مشکلات لثه در شما افزایش می یابد (به عنوان مثال سیگار می کشید یا دیابت دارید) ، ممکن است به شما توصیه شود که بیشتر اوقات به دندانپزشک مراجعه کنید تا دندان ها و لثه های شما از نزدیک کنترل شود.

عوارض بیماری لثه

اگر بیماری لثه درمان نشده ای دارید که به پریودنتیت تبدیل می شود ، می تواند منجر به عوارض بعدی شود.

این شامل:

مجموعه های دردناک چرک (آبسه های لثه)

عقب رفتن لثه ها

دندانهای شل

از دست دادن دندان ها

درباره عوارض بیماری لثه بیشتر بدانید

علائم

لثه های سالم باید صورتی ، سفت و محکم باشند و دندان های شما را ایمن در جای خود نگه دارند. هنگام لمس یا مسواک ، لثه نباید خونریزی کند.

بیماری لثه همیشه دردناک نیست و ممکن است از ابتلا به آن بی اطلاع باشید.

انجام معاینات منظم دندانپزشکی مهم است.

علائم اولیه بیماری لثه

بیماری لثه همیشه دردناک نیست و ممکن است از ابتلا به آن بی اطلاع باشید.

علائم اولیه بیماری لثه می تواند شامل موارد زیر باشد:

لثه های قرمز و متورم

خونریزی لثه پس از مسواک زدن یا نخ دندان کشیدن

به این مرحله از بیماری لثه ، التهاب لثه گفته می شود.

علائم پیشرفته

اگر التهاب لثه درمان نشود ، بافت ها و استخوان هایی که از دندان پشتیبانی می کنند نیز می توانند تحت تأثیر قرار گیرند. این به عنوان پریودنتیت یا بیماری پریودنتال شناخته می شود.

علائم پریودنتیت می تواند شامل موارد زیر باشد:

بوی بد دهان (هالیتوز)

طعم ناخوشایند در دهان شما

لق شدن دندان که می تواند غذا خوردن را مشکل کند

مجموعه چرکی که در زیر لثه یا دندان ایجاد می شود (آبسه های لثه)

ورم لثه نکروزان کننده حاد

در موارد نادر ، یک بیماری به نام التهاب لثه زخمی نکروزان کننده حاد (ANUG) می تواند به طور ناگهانی ایجاد شود.

علائم ANUG معمولاً شدیدتر از علائم بیماری لثه است و می تواند شامل موارد زیر باشد:

خونریزی ، لثه دردناک

زخم های دردناک

عقب رفتن لثه در بین دندان های شما

بوی بد دهان

طعم فلزی در دهان شما

بزاق بیش از حد در دهان شما

مشکل در بلعیدن یا صحبت کردن

دمای بالا (تب)

چه موقع به دندانپزشک مراجعه کنیم

اگر فکر می کنید به بیماری لثه یا ANUG مبتلا هستید باید برای مراجعه به دندانپزشک وقت بگیرید.

علل

بیماری لثه می تواند توسط عوامل مختلفی ایجاد شود ، اما بهداشت نامناسب دهان و دندان شایع ترین علت است.

بهداشت ضعیف دهان ، مانند مسواک زدن نکردن صحیح و منظم دندان ها ، می تواند باعث جمع شدن پلاک روی دندان شود.

پلاک دندان

دهان شما پر از باکتری است که با بزاق ترکیب می شود و یک فیلم چسبنده به نام پلاک تشکیل می دهد که روی دندان شما جمع می شود.

هنگام مصرف غذا و نوشیدن کربوهیدرات های زیاد (غذاهای شیرین یا نشاسته ای) ، باکتری های موجود در پلاک ، کربوهیدرات ها را به انرژی مورد نیاز تبدیل می کنند و همزمان اسید تولید می کنند.

با گذشت زمان ، اسید موجود در پلاک شروع به شکستن سطح دندان شما می کند و باعث پوسیدگی دندان می شود.

باکتری های دیگر موجود در پلاک نیز می توانند لثه های شما را تحریک کرده و آنها را ملتهب و زخم کنند.

پلاک ها معمولاً با مسواک زدن و نخ دندان کشیدن حذف می شوند ، اما اگر برداشته نشوند می توانند سفت شده و ماده ای به نام تارتار تشکیل دهند.

تارتار بسیار محکم تر از پلاک به دندان می چسبد و معمولاً فقط توسط دندانپزشک یا متخصص بهداشت دندان قابل برداشت است.

چه کسی بیشتر در معرض خطر است؟

همچنین رعایت نکردن بهداشت دهان و دندان ، موارد مختلفی می تواند خطر ایجاد لثه را افزایش دهد.

این شامل:

سیگار کشیدن

سن شما – با افزایش سن بیماری لثه بیشتر می شود

دیابت – یک بیماری مادام العمر که باعث می شود سطح قند خون فرد بیش از حد بالا رود

بارداری – تغییرات هورمونی باعث آسیب پذیری لثه در برابر پلاک می شود

یک سیستم ایمنی ضعیف – به عنوان مثال ، به دلیل شرایطی مانند HIV و ایدز یا درمان های خاص ، مانند شیمی درمانی

سوء تغذیه – وضعیتی که هنگامی اتفاق می افتد که رژیم غذایی فرد حاوی مقدار مناسب مواد مغذی نباشد

استرس

در صورت استفاده از داروهایی که باعث خشکی دهان می شوند ، ممکن است به احتمال زیاد به بیماری لثه مبتلا باشید. این داروها شامل داروهای ضد افسردگی و آنتی هیستامین ها هستند.

درمان

بهترین روش برای درمان بیماری های لثه رعایت بهداشت دهان و دندان است ، اگرچه درمان های اضافی دندانپزشکی و پزشکی گاهی اوقات لازم است.

بهداشت دهان

بهداشت مناسب دهان و دندان شامل موارد زیر است:

مسواک زدن آخرین چیزی که شب قبل از خواب و ۱ بار دیگر انجام می شود هر روز حدود ۲ دقیقه – مهم نیست که شما از مسواک برقی یا دستی استفاده می کنید ، اما برخی از افراد تمیز کردن کامل دندان های خود را با استفاده از مسواک برقی

با استفاده از خمیر دندان حاوی مقدار مناسب فلوراید ، یک ماده معدنی طبیعی که به محافظت در برابر پوسیدگی دندان کمک می کند انجام میدهند و

با استفاده از نخ دندان و یا استفاده از مسواک های بین دندانی به طور منظم – ترجیحاً روزانه ، قبل از مسواک زدن دندان ها

سیگار نکشیدن

به طور مرتب به دندانپزشک خود مراجعه کنید – حداقل هر ۱ تا ۲ سال یک بار ، اما در صورت لزوم بیشتر

برای کسب اطلاعات بیشتر و راهنمایی در مورد نحوه تمیز نگه داشتن دندان های خود به راهنمای تمیز کردن دندان مراجعه کنید.

دهان شویه

دهان شویه های ضد عفونی کننده حاوی کلرهگزیدین یا هگزیدیدین از طریق داروخانه از طریق داروخانه تهیه می شوند.

اما در مورد اینکه آیا استفاده از دهانشویه برای افراد دارای لثه سالم ضروری است یا خیر بحث هایی وجود دارد.

دهان شویه ها نمی توانند پلاک موجود را پاک کنند. فقط مسواک زدن و نخ دندان کشیدن منظم می تواند این کار را انجام دهد.

دندانپزشک شما ممکن است استفاده از دهان شویه را در صورت کمک به کنترل تجمع پلاک ها ، ماده چسبنده ای که هنگام جمع شدن باکتری ها در سطح دندان ها تشکیل می شود ، توصیه کند.

دندانپزشک شما می تواند در مورد مناسب ترین نوع دهانشویه و نحوه استفاده از آن به شما مشاوره دهد.

دهانشویه کلرهگزیدین در صورت استفاده منظم از آن می تواند دندان های شما را قهوه ای کند.

دهان خود را کاملاً بین مسواک زدن و استفاده از دهانشویه کلرهگزیدین بشویید زیرا برخی از مواد موجود در خمیردندان می توانند از عملکرد دهان شویه جلوگیری کنند.

بیش از ۴ هفته نباید از دهانشویه کلرهگزیدین استفاده کنید.

درمان های دندانپزشکی

در صورت ابتلا به بیماری لثه ، برخی از درمان های دندانپزشکی که در اینجا شرح داده شده نیز ممکن است توصیه شوند.

جرم گیری دندان

برای از بین بردن پلاک و تارتار (پلاک سخت شده) که می تواند روی دندان های شما جمع شود ، دندانپزشک ممکن است به شما پیشنهاد دهد که دندان های خود را جرم گرفته و صیقل دهید.

این یک “تمیز کردن حرفه ای” است که معمولاً در جراحی دندان شما توسط یک متخصص بهداشت دندان انجام می شود.

متخصص بهداشت دندان با استفاده از وسایل مخصوص پلاک و تارتار را از روی دندان های شما می تراشد و سپس دندان های شما را صیقل می دهد تا علائم یا لکه ها پاک شود.

اگر پلاک یا تارتار زیادی جمع شده باشد ، ممکن است لازم باشد که بیش از ۱ نوبت جرم گیری داشته باشید و جلا دهید.

قیمت یک جرم گیری بسته به آنچه باید انجام شود می تواند متفاوت باشد ، بنابراین پیش از این از متخصص بهداشت دندان خود بپرسید که

برنامه ریزی ریشه

در بعضی موارد بیماری لثه ، ممکن است به ریشه دهی (دبریدمان) نیاز باشد.

این یک ماده تمیز کننده عمیق در زیر لثه است که از باکتری های ریشه دندان های شما خلاص می شود.

قبل از انجام معالجه ، ممکن است نیاز به داروی بی حسی موضعی (داروی مسکن) برای بی حس کردن منطقه داشته باشید.

بعد از برنامه ریزی ریشه ممکن است تا ۴۸ ساعت احساس درد و ناراحتی کنید.

درمان بیشتر

اگر به بیماری لثه شدید ، ممکن است نیاز به درمان بیشتری مانند جراحی پریودنتال داشته باشید.

در برخی موارد ، لازم است دندان آسیب دیده را بردارید.

دندانپزشک شما می تواند در مورد روش مورد نیاز و نحوه انجام آن به شما بگوید. در صورت لزوم ، آنها می توانند شما را به متخصص ارجاع دهند.

اگر تحت عمل جراحی یا برنامه ریزی ریشه هستید ، ممکن است به شما آنتی بیوتیک (دارو برای درمان عفونت) داده شود. دندانپزشک به شما می گوید که آیا این کار ضروری است یا خیر.

ورم لثه نکروزان کننده حاد

التهاب لثه حاد نکروزان کننده حاد (ANUG) همیشه باید توسط دندانپزشک درمان شود.

اما اگر قبل از مراجعه به دندانپزشک به پزشک عمومی خود مراجعه کنید ، ممکن است در حالی که منتظر ملاقات با دندانپزشک خود هستید ، ممکن است درمانی برای شما فراهم کند.

و همچنین توصیه های بهداشت دهان و دندان و درمان های دندانپزشکی که در بالا ذکر شد ، درمان های ANUG همچنین می تواند شامل آنتی بیوتیک ها ، مسکن ها و انواع مختلف دهان شویه باشد.

آنتی بیوتیک ها

در صورت داشتن ANUG ، درمان با آنتی بیوتیک ها مانند مترونیدازول یا آموکسی سیلین توصیه می شود. معمولاً باید ۳ روز این موارد را انجام دهید.

آموکسی سیلین برای افرادی که به پنی سیلین حساسیت دارند مناسب نیست.

مترونیدازول می تواند با الکل واکنش نشان دهد و باعث شود شما احساس خیلی ناخوشایندی داشته باشید. هنگام مصرف مترونیدازول و ۴۸ ساعت پس از اتمام دوره درمان ، نباید الکل بنوشید.

سایر عوارض جانبی مترونیدازول و آموکسی سیلین می تواند شامل احساس بیماری ، استفراغ و اسهال باشد.

مسکن ها

استامینوفن و ایبوپروفن معمولاً مسکن تجویز می شوند.

این داروها از طریق داروخانه نیز در دسترس هستند. آنها ممکن است به کاهش درد و ناراحتی کمک کنند.

اما استامینوفن و ایبوپروفن برای همه مناسب نیست ، بنابراین قبل از مصرف دستورالعمل های سازنده را بخوانید.

عوارض

اگر به التهاب لثه مبتلا شده اید و پلاک یا تارتار (پلاک سخت شده) از روی دندان شما برداشته نشده است ، ممکن است وضعیت بدتر شده و منجر به پریودنتیت شود.

اگر پریودنتیت را درمان نکنید ، جایی که بافتی که دندان را پشتیبانی می کند تحت تأثیر قرار نگیرد ، ممکن است عوارض بیشتری ایجاد کنید

این شامل:

آبسه های مکرر لثه (مجموعه های دردناک چرک)

افزایش آسیب به رباط پریودنتال (بافتی که دندان را به سوکت متصل می کند)

افزایش صدمه به استخوان آلوئول و از بین رفتن آن (استخوان فک حاوی شاخه های دندان)

عقب رفتن لثه ها

دندانهای شل

از دست دادن دندان ها

ورم لثه نکروزان کننده حاد

اگر به التهاب لثه زخم نکروزان کننده حاد (ANUG) مبتلا هستید و درمان نمی شود ، می تواند عوارض شدیدتری ایجاد کند.

این عفونت می تواند به تمام مناطق لثه و استخوان آلوئولار اطراف دندان منتقل شود.

این می تواند منجر به موارد زیر شود:

لثه بین دندانهای شما کاملا از بین رفته است

زخم های بزرگ (زخم های باز) که باعث ایجاد سوراخ های دائمی در لثه می شود

دندانهای شل و ناپایدار

اگر ANUG برای اولین بار به درستی درمان نشود ، احتمال دارد که در آینده موارد تکراری داشته باشید.

این می تواند باعث بوی بد دهان (هالیتوز) و خونریزی لثه و همچنین به تدریج عقب رفتن لثه شود.

در موارد نادر ، ANUG می تواند منجر به ایجاد گانگرن در لب و گونه شود. این زمانی اتفاق می افتد که بافت شروع به از بین رفتن می کند.

در صورت ابتلا به گانگرن ، ممکن است لازم باشد بافت مرده را بردارید.

عوارض دیگر

بیماری لثه همچنین با افزایش خطر ابتلا به تعدادی از بیماری های دیگر مرتبط است ، از جمله:

بیماری قلب و عروقی

عفونت های ریوی

اگر در دوران بارداری تحت تأثیر قرار گرفته اید ، زایمان زودرس و بچه دار شدن با وزن کم هنگام تولد

اما اگرچه ممکن است افراد مبتلا به بیماری لثه خطر ابتلا به این مشکلات را افزایش دهند ، اما در حال حاضر هیچ شواهد روشنی مبنی بر اینکه بیماری لثه مستقیماً آنها را ایجاد می کند وجود ندارد

تهیه و ترجمه:دکترحسین جدید

کانال تلگرامی دکترجدید http://t.me/jadidpdf

منبع: https://www.nhs.uk/conditions/gum-disease/complications/