قابلیت انعقاد پذیری بالا و کووید۱۹

خطر لخته شدن خون درمبتلایان ویروس کرونا

برخی از بیماران مبتلا به کووید۱۹ ممکن است علائمی از حالت انعقاد پذیری بیش از حد داشته باشند و در معرض خطر بیشتری برای ترومبوز وریدی و شریانی عروق بزرگ و کوچک باشند.

ناهنجاریهای آزمایشگاهی که معمولاً در بیماران بستری شده با کوآگولوپاتی مرتبط با کووید۱۹ مشاهده می شود عبارتند از:

ترومبوسیتوپنی خفیف(افت پلاکت ها)
افزایش سطح D-dimer
افزایش محصولات تخریب فیبرین
زمان پروترومبین طولانی مدت

افزایش سطح دی دایمر D-dimer به شدت با خطر بیشتر مرگ همراه است.

چندین گزارش از بیماران بستری در بیمارستان با عوارض ترومبوتیک ، اغلب ترومبوز وریدی عمیق و آمبولی ریه وجود دارد.
سایر تظاهرات گزارش شده عبارتند از:
ترومبوز میکروواسکولار انگشتان پا
لخته شدن کاتترها
آسیب میوکارد با افزایش قطعه ST
سکته های بزرگ رگ
پاتوژنز برای انعقاد پذیری مرتبط با کووید۱۹ ناشناخته مانده است. با این حال ، هیپوکسی و التهاب سیستمیک ثانویه به کووید۱۹ ممکن است منجر به سطوح بالای سایتوکاین های التهابی و فعال شدن مسیر انعقاد شود.
اطلاعات محدودی برای اطلاع از مدیریت بالینی در مورد پیشگیری یا درمان ترومبوآمبولی وریدی در بیماران کووید۱۹ وجود دارد.چندین انجمن حرفه ای ملی منابعی را برای اطلاعات به روز در مورد افزایش انعقاد پذیری مرتبط با کووید۱۹ ، از جمله مدیریت ضد انعقاد ، فراهم می کنند. این موضوعی است که به سرعت در حال تحول است و اطلاعات جدید اغلب منتشر می شوند

تهیه و ترجمه:دکترحسین جدید

کانال تلگرامی دکترجدید http://t.me/jadidpdf

منبع:https://www.cdc.gov/coronavirus/2019-ncov/hcp/clinical-guidance-management-patients.html